Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt i Futur I — czasy z listy środków gramatycznych Informatora CKE. Do tego haben/sein, Partizip II i czasowniki rozdzielnie złożone.
Konto zakładasz w minutę · pełny dostęp od 49 zł/mies.
Sprawdzian z czasów gramatycznych (niemiecki) z odpowiedziami →

Quiz · Czasy gramatyczne
128 pytań z tego działu w jednym miejscu. Wybierasz je filtrem, po każdej odpowiedzi widzisz wyjaśnienie, a quiz sam dobiera trudność i wraca do Twoich błędów.

Wybierasz dział, typ zadania, poziom (PP/PR) i trudność 1–5. Przy każdej opcji widzisz, ile pytań zostaje w puli.
Od razu wiesz, czy dobrze — i dlaczego. Zadania otwarte ocenia AI według zasad oceniania CKE, z punktacją częściową.
Pytanie z błędem wraca po kilku dniach z plakietką „Powtórka”. Powtórki zajmują najwyżej 30% sesji; wyłączasz je jednym przełącznikiem.
Quiz liczy Twój poziom z ostatnich odpowiedzi i podsuwa pytania, przy których trafiasz ok. 70% — nie za łatwe, nie za trudne.
Zaznaczasz odpowiedź, klikasz „Sprawdź” i widzisz, która była poprawna i dlaczego. Możesz też odsłonić odpowiedź bez rozwiązywania albo pominąć pytanie.
Kilka pytań z bazy z działu „Czasy gramatyczne” — kliknij odpowiedź i sprawdź.
Informator CKE (zakres środków gramatycznych, s. 38–40) wymienia na obu poziomach te same czasy strony czynnej: Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt i Futur I. Futur II nie ma na tej liście. Strona bierna (Vorgangspassiv) obejmuje na poziomie podstawowym Präsens, Präteritum i Perfekt, a na rozszerzonym także Plusquamperfekt i formy z czasownikiem modalnym.
Tylko na poziomie rozszerzonym wymagane są: czasowniki modalne w Perfekt i Plusquamperfekt, Konjunktiv I oraz mowa zależna. W zadaniach otwartych sprawdzających znajomość środków językowych wymagana jest pełna poprawność gramatyczna i ortograficzna (Informator, s. 19), dlatego formy Partizip II i wybór haben/sein trzeba znać bezbłędnie.
Przed maturą
10 umiejętności do odhaczenia, od „Präsens” po „Imiesłowy Partizip Präsens i Partizip Perfekt”.
Lista umiejętności8 pułapek, np. „*Ich habe nach Berlin gefahren”. Przy każdej jest poprawna wersja i wyjaśnienie.
Typowe błędyNajpierw krótki quiz, potem pełny sprawdzian z całego zakresu.
Zakres materiału
Lista zgodna z wymaganiami podstawy programowej III.1.P/R i Informatora CKE 2024/2025.
Odmiana czasowników regularnych, nieregularnych (ich nehme, du nimmst) oraz rozdzielnie złożonych (ich rufe an, ich stehe auf). Wyrażanie teraźniejszości, przyszłości bliskiej oraz prawd ogólnych.
Präteritum dominuje w narracji pisanej (er ging, sie sah), Perfekt w mowie i tekstach nieformalnych (ich habe gemacht, ich bin gegangen). Czasowniki sein, haben i modalne także w mowie zwykle stoją w Präteritum (ich war, ich hatte, ich musste).
Tworzenie: hatte/war + Partizip II. Oznacza czynność wcześniejszą od innej czynności przeszłej, typowo w zdaniu z nachdem. Przykład z Informatora: Nachdem wir den Artikel gelesen hatten, diskutierten wir über seinen Inhalt.
Futur I: werden + Infinitiv — przyszłość albo przypuszczenie (Er wird wohl krank sein). O przyszłości często mówi się też w Präsens z okolicznikiem czasu (Ich komme morgen). Futur II (werden + Partizip II + haben/sein) nie figuruje w zakresie środków gramatycznych Informatora — wystarczy go rozpoznawać.
haben: czasowniki z dopełnieniem w bierniku, zwrotne i modalne oraz większość pozostałych. sein: czasowniki nieprzechodnie oznaczające ruch z miejsca na miejsce (gehen, fahren, fliegen, kommen) lub zmianę stanu (einschlafen, sterben, aufwachen), a także sein, werden, bleiben, passieren, geschehen.
Zakres poziomu rozszerzonego (Informator, s. 40 i 43). Przytaczanie wypowiedzi: Der Student sagte, er habe keine Lust zum Studieren. Gdy forma Konjunktiv I jest taka sama jak Indikativ, używa się Konjunktiv II: Er hat erzählt, dass seine Eltern die Schlüssel bei den Nachbarn gelassen hätten.
Życzenia, hipotezy, warunki nierzeczywiste: Wenn ich Zeit hätte, würde ich kommen. Poziom podstawowy: Konjunktiv II czasowników haben, sein i modalnych (hätte, wäre, könnte) oraz würde + Infinitiv. Poziom rozszerzony: także formy innych czasowników (käme, ginge) i Konjunktiv Plusquamperfekt (hätte gemacht, wäre gegangen).
Vorgangspassiv: werden + Partizip II. Präsens: wird gemacht. Präteritum: wurde gemacht. Perfekt: ist gemacht worden. Tylko poziom rozszerzony: Plusquamperfekt (war gemacht worden) i strona bierna z czasownikiem modalnym (muss/kann/soll gemacht werden).
Präteritum (oba poziomy): ich musste, ich konnte, ich durfte. Perfekt i Plusquamperfekt (poziom rozszerzony) tworzy się z dwoma bezokolicznikami: Er hat das Auto reparieren müssen. Er hatte arbeiten müssen.
Partizip I (-end): das weinende Kind, der schlafende Mann. Partizip II: jako odmienna przydawka (der gebrauchte BMW), w stronie biernej, w Perfekt i Plusquamperfekt. Konstrukcje imiesłowowe to zakres poziomu rozszerzonego: In Berlin angekommen, gingen wir sofort ins Hotel.
Typowe błędy
Typowe błędy w zadaniach z tego działu — i jak ich unikać.
*Ich habe nach Berlin gefahren.
Ich bin nach Berlin gefahren.
Dlaczego: Czasowniki oznaczające ruch z miejsca na miejsce (fahren, gehen, fliegen, laufen) tworzą Perfekt z sein. Haben pojawia się przy fahren tylko z dopełnieniem w bierniku: Er hat das Auto in die Garage gefahren.
*Er hat das machen gemusst.
Er hat das machen müssen.
Dlaczego: Czasownik modalny z drugim czasownikiem tworzy Perfekt z bezokolicznikiem zamiast Partizip II (Ersatzinfinitiv). Partizip II (gemusst, gekonnt, gewollt) stoi tylko wtedy, gdy modalny występuje sam: Das habe ich nicht gewollt.
*Nachdem ich aß, ging ich ins Kino.
Nachdem ich gegessen hatte, ging ich ins Kino.
Dlaczego: Gdy zdanie główne stoi w czasie przeszłym, w zdaniu z „nachdem” używa się Plusquamperfekt — czynność jedzenia zakończyła się przed pójściem do kina. Przy zdaniu głównym w Präsens lub Futur po „nachdem” stoi Perfekt.
*Ich nehmte den Bus.
Ich nahm den Bus.
Dlaczego: Czasowniki mocne (nieregularne) nie mają w Präteritum końcówki -te, tylko zmieniają samogłoskę tematu: nehmen → nahm, gehen → ging, sehen → sah, sprechen → sprach. Tych form trzeba się nauczyć na pamięć.
Er sagte, dass er kommen wird. (w zadaniu na mowę zależną)
Er sagte, dass er kommen werde / kommen würde.
Dlaczego: W mowie zależnej w języku pisanym stosuje się Konjunktiv I (werde) albo — zastępczo — Konjunktiv II (würde). Tryb oznajmujący zdarza się w języku potocznym, ale w zadaniu sprawdzającym mowę zależną (zakres poziomu rozszerzonego) oczekiwany jest Konjunktiv.
*Wenn ich wäre reich, würde ich reisen.
Wenn ich reich wäre, würde ich reisen. / Wäre ich reich, würde ich reisen.
Dlaczego: W zdaniu warunkowym ze spójnikiem „wenn” odmieniony czasownik stoi na końcu. W zdaniu bezspójnikowym (zakres poziomu rozszerzonego) czasownik stoi na początku.
*Ich habe ihn angeruft.
Ich habe ihn angerufen.
Dlaczego: Partizip II czasowników rozdzielnie złożonych: przedrostek + ge + temat z końcówką -en albo -t. Rufen jest czasownikiem mocnym (rufen – rief – gerufen), więc: anrufen → angerufen. Podobnie aufstehen → aufgestanden, ausgehen → ausgegangen.
*Das Buch ist von mir gelesen.
Das Buch wird von mir gelesen. (proces) / Das Buch ist von mir gelesen worden. (Perfekt biernej)
Dlaczego: Strona bierna ma osobne formy dla czynności (Vorgangspassiv: werden + Partizip II) i dla stanu (Zustandspassiv: sein + Partizip II, np. Alle Fenster sind geöffnet). Gdy podajemy wykonawcę (von mir), chodzi o czynność, więc potrzebne jest werden.
Do zapamiętania
Jak się uczyć
Ucz się haben albo sein razem z każdym nowym czasownikiem — zapisuj tę informację obok bezokolicznika.
Czytaj krótkie teksty narracyjne po niemiecku (opowiadania, baśnie) — w nich przeważa Präteritum, więc łatwo utrwalić formy czasowników mocnych.
Słuchaj rozmów i wywiadów po niemiecku — w mowie o przeszłości przeważa Perfekt.
Twórz pary Indikativ → Konjunktiv II: ich gehe → ich ginge, ich habe → ich hätte. Gdy forma Konjunktiv II jest taka sama jak Präteritum (czasowniki słabe: ich machte), używaj würde + Infinitiv.
Ucz się trzech form podstawowych czasowników mocnych (Infinitiv – Präteritum – Partizip II) małymi porcjami, np. po kilka dziennie.
Na egzaminie najpierw przeczytaj polecenie i kontekst zdania. Wskazówki: gestern, vor einer Stunde → czas przeszły; nachdem + zdanie główne w przeszłości → Plusquamperfekt; in zwei Jahren → Futur I albo Präsens.
W mowie zależnej (poziom rozszerzony) najpierw sprawdź formę Konjunktiv I; jeśli jest taka sama jak Indikativ (np. sie haben), użyj Konjunktiv II (sie hätten).
Każdy typ wymaga innej strategii rozwiązywania.
FAQ
Naturalne kontynuacje tematu
Pełen dostęp do 128 zadań z tego działu (PP+PR) i oceny AI z punktacją CKE — w quizie z wyjaśnieniami i powtórkami. Anulujesz kiedy chcesz.
Pełny dostęp od 49 zł/mies. · jednorazowo 59 zł na 30 dni (BLIK / Przelewy24 / Google Pay / Apple Pay / Revolut / Karta) · subskrypcję anulujesz w 1 kliknięciu
Wybierz, które kategorie plików cookies akceptujesz. Zgodę możesz zmienić w dowolnym momencie.
Sesja, bezpieczeństwo, podstawowa funkcjonalność (logowanie, koszyk subskrypcji, zabezpieczenia reCAPTCHA). Bez nich serwis nie działa.
Google Analytics 4 — anonimowe statystyki użycia serwisu. Pomaga nam poprawiać aplikację na podstawie tego, które funkcje są faktycznie używane.
Google Ads — remarketing i pomiar skuteczności reklam. Dzięki temu możemy pokazywać Ci trafniejsze reklamy i finansować rozwój darmowej wersji.
Zapamiętywanie preferencji (motyw ciemny/jasny, wybrane przedmioty, ustawienia sesji).
Dopasowywanie treści do Twoich zainteresowań (rekomendacje pytań, spersonalizowane przypomnienia o nauce).