Eliza Orzeszkowa
Test z „Nad Niemnem” Elizy Orzeszkowej, powieści wydanej w 1888 r. Sprawdza znajomość bohaterów i ich pokrewieństw, legendy o Janie i Cecylii, Mogiły, sporu Benedykta z Witoldem, procesu o wygon, historii Marty i Anzelma oraz wyboru Justyny.
Lektura uzupełniająca — nie jest obowiązkowa na maturze
W wypracowaniu nie zastąpi lektury obowiązkowej, ale możesz ją omówić jako drugi utwór literacki.
Źródło: Podstawa programowa (Dz.U. 2024 poz. 1019), s. 42; Informator CKE (PP), s. 31.
Konto zakładasz w minutę · pełny dostęp do wszystkich przedmiotów od 49 zł/mies.
Sprawdzian z „Nad Niemnem” w wersji szkolnej →

O temacie
„Nad Niemnem” Elizy Orzeszkowej (1841–1910) to powieść w trzech tomach, drukowana w odcinkach w „Tygodniku Ilustrowanym” w 1887 r. i wydana jako książka w 1888 r. Akcja toczy się od lata do jesieni w dworze Korczyńskich i w sąsiednim zaścianku Bohatyrowiczów, dwadzieścia kilka lat po wydarzeniach, w których zginęli Andrzej Korczyński i Jerzy Bohatyrowicz.
Pytania dotyczą tego, co jest w tekście. Kto jest kim: Benedykt, jego żona Emilia, dzieci Witold i Leonia, krewna Marta, Justyna Orzelska z ojcem Ignacym; w Osowcach pani Andrzejowa, Zygmunt i Klotylda; Darzecki, Kirłowie, Różyc; w zaścianku Jan, Anzelm, Antolka, Fabian, Elżusia, stary Jakub, Jadwiga Domuntówna.
Co się dzieje i w jakiej kolejności: Justyna wyprowadza ojca z salonu, słucha legendy przy grobowcu, drze kartkę od Zygmunta, bierze sierp podczas żniw, idzie z Janem na Mogiłę, odrzuca Zygmunta, wyznaje miłość Janowi, odmawia Różycowi; Benedykt kłóci się z Witoldem, a po nocnej rozmowie rezygnuje z kary sądowej i idzie do zagrody Anzelma.
Co mówi legenda: Jan i Cecylia przyszli z Polski, wykarczowali puszczę, a król Zygmunt August nadał ich potomkom szlachectwo i nazwisko Bohatyrowiczów; na grobowcu jest rok 1549. Co wiadomo o Mogile: leży w borze za Niemnem, spoczywa w niej czterdziestu poległych, wśród nich Andrzej i Jerzy; wydarzeń tych powieść nie nazywa wprost.
Pytania z bazy dla tego tematu
Prawdziwe pytania z bazy — kliknij odpowiedź i sprawdź. Po jednym z każdego dostępnego typu (do 6 zakładek). Tak samo wyglądają pytania w Quizie w aplikacji, gdzie odpowiedzi otwarte ocenia AI.

Jak działa quiz
W tym quizie
Quiz losuje spośród 80 pytań w bazie. Każdy typ pokazujemy tak, jak wygląda w Quizie.
Wybierz jedną z 4 odpowiedzi A/B/C/D.
Odpowiedz pełnym zdaniem. AI ocenia w 30 s z komentarzem CKE.
Wybierz wszystkie poprawne
Zaznacz wszystkie poprawne odpowiedzi. Częściowe punkty za hity, kary za false-positive.
Dłuższa wypowiedź pisemna. AI ocenia kompozycję, język, treść.
Zakres testu
10 kluczowych umiejętności – każdą przećwiczysz na pytaniach w Quizie.
Trzeba wiedzieć, że powieść nie nazywa powstania ani nie podaje daty 1863; pada tylko rok 1861, w którym Benedykt wrócił do Korczyna. Bór zwany Świerkowym zaczęto nazywać Mogiłą (tom I, rozdział III). O bitwie opowiada Jan, który miał wtedy siedem lat: ludzie z zaścianka „stuków i grzmotów słuchali”, a nocą Anzelm przepłynął rzekę z wiadomością o śmierci Jerzego i Andrzeja (tom II, rozdział IV). W Mogile leży czterdziestu poległych. Benedykt mówi o lesie z mogiłą: „zdaje mi się, że to kościół…”.
Legendę opowiada Anzelm przy grobowcu (tom I, rozdział VI); nauczył się jej od starego Jakuba. Jan i Cecylia przyszli z Polski, on z gminu, ona „z wysokiego domu”; osiedli w puszczy, mieli sześciu synów i sześć córek. Król Zygmunt August nadał ich potomkom szlachectwo, herb Pomian i nazwisko Bohatyrowiczów, bo Jan zdobył ziemię „nie mieczem i krwią, ale pracą i potem”. Napis na grobowcu: „JAN I CECYLIA, ROK 1549”.
Justyna to córka ciotecznej siostry Benedykta, mieszka w Korczynie od czternastego roku życia. Kolejność zdarzeń: wyprowadza ośmieszanego ojca z salonu (narrator: „przypomnieć mogła Antygonę…”); drze kartkę od Zygmunta dołączoną do tomu Musseta; bierze od Jana sierp i żnie; idzie z Janem na Mogiłę; odrzuca propozycję Zygmunta, by zamieszkała w Osowcach; nad Niemnem woła „Janku!” i mówi „Na zawsze!”; odmawia Różycowi; idzie z Benedyktem do zagrody Anzelma.
Pracują Benedykt, Marta, Kirłowa i Bohatyrowicze; Jan mówi: „Dla mnie mórg zaorać to tak, jak prawie na spacer pójść”. Nie pracują Emilia, Kirło, Różyc, Zygmunt i Orzelski. Witold zarzuca rodzicom wychowanie Leonii: „Kierujecie ją na lalkę, na taką samą światową srokę…”. Kirłowa odrzuca propozycję Różyca, by jej mąż zarządzał Wołowszczyzną. Benedykt mówi Marcie: „Tylkoż nas tu dwoje pracujących było!”.
Pierwsza kłótnia wybucha po wizycie Darzeckiego (tom II, rozdział II). Rozstrzyga nocna rozmowa (tom III, rozdział IV): na pytanie ojca, czyja wina w sporze z sąsiadami, Witold odpowiada „Twoja, ojcze!”. Benedykt rozpoznaje w synu własną młodość: „Krwi moja! Młodości moja! Falo, która nas niosłaś… powracająca falo!…”, opowiada mu swoje życie i rezygnuje z kary sądowej. Anzelm nazywa Witolda „latoroślą, co nowy las przepowiada”.
Bohatyrowicze pozwali Benedykta o pięćdziesiąt dziesięcin wygonu; przegrali w pierwszej instancji, a adwokat nie złożył apelacji w terminie. Mają zapłacić Benedyktowi dużą sumę. Po rozmowie z Witoldem Benedykt mówi: „powiesz im, że tej kary sądowej nie żądam już”. W ostatniej scenie pyta w zagrodzie Anzelma: „Syn Jerzego?” i słyszy: „Tego sa… samego, który z bratem pańskim w jednej mogile spoczywa!”.
Marta, krewna Benedykta, odmówiła Anzelmowi z dwóch powodów, które sama podaje: „raz, że królewna okrutnie bała się ludzkiego śmiechu; po wtóre, że bardzo też zlękła się ciężkiej pracy” (tom II, rozdział V). Nikt jej nie zabraniał. Anzelm chorował potem dziewięć lat; lekarze mówili o hipochondrii. Marta dwadzieścia kilka lat prowadzi dom w Korczynie. Spotykają się na weselu Elżusi (tom III, rozdział III).
Emilia choruje na migreny i „globus”, nie opuszcza swoich pokojów, czyta z Teresą Plińską. Mówi: „Ja ciągle żyję na pustyni”. Benedykt nazywa jej skargi „przestarzałą i złej wody romansowością” (tom I, rozdział III). Domem zarządza Marta, a Leonia uczy się na pensji w Warszawie.
Zygmunt to syn Andrzeja, bratanek Benedykta, malarz, mąż Klotyldy; rówieśnik Jana. W rozmowie z matką (tom III, rozdział II) skarży się, że w Osowcach marnieje, o ludziach z okolicy mówi „Bydło!”, a o ojcu: „mój ojciec był szaleńcem…”. Pani Andrzejowa każe mu iść na mogiłę ojca i wypędza go z pokoju.
Dwór w Korczynie i zaścianek Bohatyrowiczów leżą obok siebie na tym samym brzegu Niemna. Grobowiec Jana i Cecylii stoi na stoku parowu. Mogiła leży w borze za Niemnem, na leśnej polanie. Osowce należą do pani Andrzejowej, Olszynka do Kirłów, Wołowszczyzna do Różyca.
📖 Do zapamiętania
Postacie, motywy, cytaty i konteksty z „Nad Niemnem”, o które pytają zadania w quizie.
Na czym potykają się maturzyści
Sprawdź, czy nie wpadasz w te pułapki – przy każdej jest poprawna wersja i wyjaśnienie.
Powstanie styczniowe jest w powieści nazwane i opisane wprost
Wyraz „powstanie” w odniesieniu do wydarzeń sprzed dwudziestu kilku lat w tekście nie pada, nie pada też data 1863. Narrator podaje tylko, że Benedykt wrócił do Korczyna w roku 1861, a po dwóch latach „zabrakło mu obu braci”. O walce mówi się opisowo: Jan wspomina, jak ludzie z zaścianka „stuków i grzmotów słuchali”, a bór zmienia nazwę ze Świerkowego na Mogiłę.
Dlaczego: To częsty błąd w teście, bo wiemy, o jakie wydarzenia chodzi. Powieść mówi o nich jednak pośrednio – szukaj ich w tomie I, rozdziale III i w tomie II, rozdziale IV.
Justyna wychodzi za Zygmunta albo za Różyca
Justyna odrzuca obu. Zygmuntowi, który jest już żonaty z Klotyldą i namawia ją, by zamieszkała w Osowcach, odpowiada: „On, ona i trzecia! Zupełnie jak we francuskich romansach, których kiedyś tak wiele czytywaliśmy razem!…” (tom III, rozdział II). Oświadczyny Różyca przywozi Kirłowa; Justyna odmawia, bo jest już po słowie z Janem Bohatyrowiczem (tom III, rozdział V).
Dlaczego: Kandydatów jest trzech, więc łatwo ich zamienić. Wybrany zostaje Jan, a na kartach powieści dochodzi tylko do zaręczyn.
Jan Bohatyrowicz jest synem Andrzeja Korczyńskiego
Jan jest synem Jerzego Bohatyrowicza. Jerzy przyjaźnił się z Andrzejem Korczyńskim, najstarszym bratem Benedykta, i obaj zginęli razem. Synem Andrzeja jest Zygmunt. Narrator zaznacza, że „Mały Zygmunt Korczyński i Janek Bohatyrowicz byli rówieśnikami”.
Dlaczego: Jerzy i Andrzej zginęli razem i razem spoczywają, a ich synowie byli rówieśnikami – stąd łatwo przypisać Jana niewłaściwemu ojcu.
Anzelm Bohatyrowicz to ojciec albo brat Jana
Anzelm jest stryjem Jana, bratem jego ojca Jerzego. Wychowuje Jana i jego przyrodnią siostrę Antolkę, bo matka Jana wyszła ponownie za mąż (najpierw za Jaśmonta, potem za Starzyńskiego).
Dlaczego: Myli to, że Anzelm wychowuje Jana i Antolkę. Jan nazywa go jednak wprost stryjem.
Marta wyszła za Anzelma albo rodzina zabroniła jej tego małżeństwa
Marta sama odmówiła Anzelmowi. W rozmowie z Justyną podaje dwie przyczyny: „raz, że królewna okrutnie bała się ludzkiego śmiechu; po wtóre, że bardzo też zlękła się ciężkiej pracy” i dodaje: „Zabraniać nie zabraniali, bo nikt też i prawa do tego nie miał” (tom II, rozdział V).
Dlaczego: Łatwo założyć, że przeszkodą była rodzina. Marta obwinia jednak siebie: „Było to wieczne głupstwo…”.
Grobowiec Jana i Cecylii i Mogiła to to samo miejsce
To dwa różne miejsca. Grobowiec Jana i Cecylii, czyli stary krzyż z napisem „JAN I CECYLIA, ROK 1549”, stoi na stoku nadniemeńskiego parowu, niedaleko zaścianka (tom I, rozdział VI). Mogiła to zbiorowy grób czterdziestu poległych w borze za Niemnem (tom II, rozdział IV).
Dlaczego: Oba miejsca Justyna poznaje u boku Jana, stąd pomyłka. Grobowiec przypomina pracę założycieli rodu, Mogiła – ofiarę sprzed dwudziestu kilku lat.
O odgłosach bitwy opowiada Justynie Anzelm
Opowiada o nich Jan, w drodze na Mogiłę. Miał wtedy siedem lat i stał z ludźmi z zaścianka nad brzegiem: „wszyscy ku stronie piasków obróceni, stuków i grzmotów słuchali”. Anzelm jest w tej opowieści tym, który nocą przepłynął rzekę i przyniósł wiadomość o śmierci Jerzego i Andrzeja.
Dlaczego: Obaj Bohatyrowicze opowiadają Justynie o przeszłości, więc łatwo ich zamienić. Do Anzelma należy legenda o założycielach rodu, do Jana – wspomnienie walki.
Zygmunt Korczyński jest kuzynem Benedykta
Zygmunt jest bratankiem Benedykta, synem poległego Andrzeja i pani Andrzejowej. Sam mówi o Benedykcie „stryj Benedykt”. Kuzynem nazywa go Justyna, bo jej matka była cioteczną siostrą Benedykta.
Dlaczego: Myli to, że Justyna nazywa Benedykta kuzynem. Zygmunt jest jednak synem Andrzeja, czyli brata Benedykta, i sam mówi „stryj Benedykt”.
Powieść kończy się ślubem Justyny i Jana
Ślubu w powieści nie ma. Justyna i Jan wyznają sobie miłość nad Niemnem pod koniec tomu III, rozdziału IV, a Marta mówi, że postanowili pobrać się za dwa miesiące. Wesele pokazane w tomie III to wesele Elżusi, córki Fabiana. Ostatnia scena to przyjście Benedykta z Justyną do zagrody Anzelma i Jana.
Dlaczego: Wyznanie miłości łatwo wziąć za finał. Ostatnia scena należy jednak do Benedykta i Anzelma: dwór godzi się z zaściankiem.
Niemen oddziela dwór Korczyńskich od zaścianka Bohatyrowiczów
Dwór i zaścianek leżą na tym samym, wysokim brzegu Niemna; już na pierwszej stronie widać „dwór obszerny” i ciągnący się w jednej z nim linii „szereg kilkudziesięciu dworków małych”. Za rzeką jest bór, a w nim Mogiła.
Dlaczego: Rzeka kusi jako znak podziału, stąd błąd. Rody rozdzielił spór o wygon i ponad dwie dekady obcości.
Benedykt sprzedaje zaniemeński las, żeby spłacić dług
Sprzedaż lasu albo pożyczkę u kapitalisty doradza mu szwagier Darzecki, który żąda zwrotu posagu żony. Benedykt odpowiada szeptem, że tam jest mogiła Andrzeja: „czasem, kiedy na to… tamto… spojrzę i przypomnę sobie, zdaje mi się, że to kościół…”. Darzecki nazywa to słowem „Sentymentalność…” (tom II, rozdział II). O sprzedaży lasu powieść nie mówi.
Dlaczego: To częsty błąd, bo w tej scenie chodzi o pieniądze. Odpowiedź Benedykta zdradza jednak co innego: wciąż pamięta brata, choć zwykle o tym nie mówi.
Domem w Korczynie zarządza Emilia
Domem i gospodarstwem kobiecym zarządza Marta Korczyńska, krewna Benedykta. Emilia choruje i nie wychodzi prawie ze swoich pokojów; towarzyszy jej Teresa Plińska. Benedykt mówi Marcie w ostatnim rozdziale: „Tylkoż nas tu dwoje pracujących było!”.
Dlaczego: Obie kobiety żyją we dworze, ale stoją na przeciwnych biegunach: Marta pracuje, a Emilia trwa w bezczynności.
Strategia
Kolejność kroków przy rozwiązywaniu – w quizie i na maturze.
Te pytania są realnymi pytaniami z bazy dla tematu „Nad Niemnem” – tak wyglądają w aplikacji, te same komponenty co w quizie.
Wybierz wszystkie poprawne
Do wyboru:
📊 Kryteria oceny (CKE)
To dokładnie te same komponenty co w quizie, pokazane przed udzieleniem odpowiedzi. W aplikacji pytania pojawiają się jedno po drugim, a poprawną odpowiedź z wyjaśnieniem widzisz zaraz po wysłaniu swojej.
Jak zacząć
Po założeniu konta wchodzisz w Quiz i w kreatorze sesji wskazujesz „Nad Niemnem”. Cztery kroki:
Po zalogowaniu w górnym menu klikasz Quiz. Trafiasz na ekran konfiguracji sesji.
Wybierasz 📚 Język polski — kreator pokazuje wtedy epoki, lektury i działy z polskiego.
Wskazujesz „Nad Niemnem” – od tej chwili losowane są tylko pytania z tego tematu. Możesz też wybrać całą epokę Pozytywizm — wtedy quiz losuje z epoki i wszystkich jej lektur. Pominięcie tego kroku = pytania z całego polskiego.
Obok w kreatorze: 🦅 Pan Tadeusz · 🏪 Lalka · ⛓️ Dziady cz. III
Wybierasz poziom matury (podstawowa / rozszerzona / oba), kategorię pytań (np. testy i quizy, pisanie, praca z tekstem) i liczbę pytań (5–30). Klikasz „Rozpocznij” – quiz dobiera pytania do lekturę „Nad Niemnem” adaptacyjnie.
Już rozwiązujesz quiz, ale chcesz tylko pytań z „Nad Niemnem”? Otwierasz panel Filtruj nad pytaniem – wybierasz temat, ewentualnie typ i trudność. Kolejne pytanie losuje się już z zawężonej puli. Twój postęp i streak są zachowane – nie zaczynasz od zera.
Najszybsza droga
Załóż konto i uruchom quiz z „Nad Niemnem” — pierwsze pytanie w minutę.
Znajomość treści utworu, postaci, problematyki i pojęć potrzebnych do interpretacji. „Nad Niemnem” jest w podstawie programowej wśród przykładowych lektur uzupełniających (Dz.U. 2024 poz. 1019).
Zamknięte i otwarte: wybór odpowiedzi, wielokrotny wybór, dopasowanie, luki w tekście, pytania otwarte i tematy wypracowań. Rozkład typów w tym teście widać wyżej na stronie i pochodzi z bazy pytań.
Odpowiedzi otwarte i wypracowania ocenia AI, a po ocenie widzisz komentarz z tym, czego w odpowiedzi zabrakło. W wypracowaniu maturalnym odwołanie do lektury musi być poprawne rzeczowo, dlatego warto znać utwór dokładnie.
Test obejmuje jedną lekturę i podaje wyjaśnienie po każdej odpowiedzi. Arkusz na poziomie podstawowym to 60 punktów: 10 za test „Język polski w użyciu”, 15 za test historycznoliteracki i 35 za wypracowanie (Informator CKE).
Te działy łączą się z tematem „Nad Niemnem” – przećwicz je w Quizie.
80 pytań w bazie, wyjaśnienie po każdej odpowiedzi, ocena AI odpowiedzi otwartych, trudność dopasowana do Ciebie i powtórki tego, co sprawiło Ci kłopot. Pełny dostęp do wszystkich przedmiotów — 49 zł/mies.
Wybierz, które kategorie plików cookies akceptujesz. Zgodę możesz zmienić w dowolnym momencie.
Sesja, bezpieczeństwo, podstawowa funkcjonalność (logowanie, koszyk subskrypcji, zabezpieczenia reCAPTCHA). Bez nich serwis nie działa.
Google Analytics 4 — anonimowe statystyki użycia serwisu. Pomaga nam poprawiać aplikację na podstawie tego, które funkcje są faktycznie używane.
Google Ads — remarketing i pomiar skuteczności reklam. Dzięki temu możemy pokazywać Ci trafniejsze reklamy i finansować rozwój darmowej wersji.
Zapamiętywanie preferencji (motyw ciemny/jasny, wybrane przedmioty, ustawienia sesji).
Dopasowywanie treści do Twoich zainteresowań (rekomendacje pytań, spersonalizowane przypomnienia o nauce).