Anonim
Test z „Pieśni o Rolandzie” (przekład Tadeusza Boya-Żeleńskiego) sprawdza, czy pamiętasz przebieg poematu – od rady, na której Ganelon zostaje posłem, przez róg i Ronsewal, po sąd w Akwizgranie – i czy odróżniasz legendę od tego, co zaszło w 778 roku.
Lektura obowiązkowa (poziom podstawowy i rozszerzony)
Obowiązkowa we fragmentach.
Źródło: Podstawa programowa (Dz.U. 2024 poz. 1019), s. 40.
Konto zakładasz w minutę · pełny dostęp do wszystkich przedmiotów od 49 zł/mies.
Sprawdzian z „Pieśni o Rolandzie” w wersji szkolnej →
O temacie
„Pieśń o Rolandzie” to chanson de geste (pieśń o czynach), powstała prawdopodobnie pod koniec XI wieku; najdawniejsza wersja to rękopis oksfordzki z około 1170 roku (Encyklopedia PWN), zakończony zdaniem: „Tu kończy się pieśń, którą Turold spisał…”. Test opiera się na przekładzie prozą Tadeusza Boya-Żeleńskiego i sprawdza przede wszystkim znajomość tekstu.
Co warto powtórzyć przed testem:
Pytania mają różne formy: zamknięte, otwarte, dopasowania, wielokrotnego wyboru, luki w tekście, praca z tekstem i tematy wypracowań.
Pytania z bazy dla tego tematu
Prawdziwe pytania z bazy — kliknij odpowiedź i sprawdź. Po jednym z każdego dostępnego typu (do 6 zakładek). Tak samo wyglądają pytania w Quizie w aplikacji, gdzie odpowiedzi otwarte ocenia AI.
Jak działa quiz
W tym quizie
Quiz losuje spośród 80 pytań w bazie. Każdy typ pokazujemy tak, jak wygląda w Quizie.
Wybierz jedną z 4 odpowiedzi A/B/C/D.
Odpowiedz pełnym zdaniem. AI ocenia w 30 s z komentarzem CKE.
Wybierz wszystkie poprawne
Zaznacz wszystkie poprawne odpowiedzi. Częściowe punkty za hity, kary za false-positive.
Typ zadania w tym banku.
Zakres testu
14 kluczowych umiejętności – każdą przećwiczysz na pytaniach w Quizie.
Sprawdź, czy znasz kolejność zdarzeń. Siedem lat wojny Karola w Hiszpanii; opiera się tylko Saragossa króla Marsyla. Blankandryn doradza fałszywe poselstwo: siedemset wielbłądów, tysiąc sokołów, czterysta mułów ze złotem i srebrem, zakładnicy i obietnica chrztu w Akwizgranie. Na radzie Roland jest za wojną (Marsyl ściął już posłów Bazana i Bazylego), Ganelon i Naim za pokojem. Posła wskazuje Roland: „Niech to będzie Ganelon, mój ojczym”. Ganelon wyzywa Rolanda, Oliwiera i parów, a już w drodze do Saragossy zmawia się z Blankandrynem. U Marsyla przysięga zdradę na relikwie miecza Murgleja i bierze dary. Po powrocie to on wyznacza Rolanda do tylnej straży. Roland zatrzymuje dwadzieścia tysięcy rycerzy; Marsyl zbiera czterysta tysięcy.
Najczęstsze pomyłki dotyczą pokrewieństw i imion. Roland jest siostrzeńcem Karola i pasierbem Ganelona; Ganelon — mężem siostry Karola. Oda to siostra Oliwiera, której Roland przysiągł małżeństwo. Turpin jest arcybiskupem rejmskim i walczy z mieczem w ręku. Marsyl to król Saragossy, Bramimonda — jego żona (po chrzcie Julianna), Blankandryn — doradca, Baligant — emir z Babilonu, który przybywa Marsylowi na pomoc i ginie z ręki Karola. Elrot, siostrzeniec Marsyla, ginie pierwszy — z ręki Rolanda. Pinabel z sorenckiego zamku walczy za Ganelona, Tiery, brat Żofra — przeciw niemu. Miecze: Durendal (Roland), Hauteclaire (Oliwier), Radosny (Karol), Murglej (Ganelon), Almas (Turpin), Szacowny (Baligant). Zdanie narratora do zapamiętania: „Roland jest mężny, a Oliwier roztropny”.
W poemacie są dwie rozmowy o rogu. W pierwszej (strofy LXXXIII–LXXXV) Oliwier trzy razy prosi, Roland trzy razy odmawia: „Chybabym oszalał. Postradałbym w słodkiej Francji moje imię”. W drugiej (CXXVIII–CXXXV), gdy zostało sześćdziesięciu rycerzy, to Roland chce trąbić, a Oliwier uważa to za hańbę i wypomina mu: „dzielność a szaleństwo to są dwie różne rzeczy, a miara warta jest więcej niż zarozumienie”. Spór rozstrzyga Turpin: róg ich nie ocali, ale Karol wróci, pomści i pochowa poległych. Roland dmie, aż pęka mu skroń; róg słychać „na trzydzieści dobrych mil”. Ganelon przekonuje cesarza, że to zabawa, diuk Naim — że Roland wzywa pomocy. Karol każe uwięzić Ganelona i zawraca.
Do zapamiętania: obietnica Turpina przed bitwą („Jeśli pomrzecie, będą z was święte męczenniki, będziecie mieli miejsca na najwyższym piętrze raju”), okrzyk Franków „Montjoie!”, pierwsze pojedynki (Roland zabija Elrota, Oliwier — Falzarona), stały schemat opisu ciosu (tarcza, pancerz, ciało, zrzucenie z konia). Powtórzenia: trzy prośby o róg, trzy pytania Marsyla o wiek Karola, trzy strofy pożegnania z mieczem. Zwrot do słuchaczy: „Gdybyście mogli widzieć, jak on wali trupa na trupa”. Losy bohaterów: Marsyl traci prawą pięść i ucieka; Oliwiera przebija od tyłu Marganis; Oliwier z zamglonymi oczami tnie Rolanda w hełm i prosi o przebaczenie; Turpin umiera, idąc po wodę dla Rolanda.
Roland uderza mieczem w skałę („Wali w nią dziesięć razy”), ale stal się nie szczerbi. W złotej gałce Durendala są relikwie: „ząb świętego Piotra, krew świętego Bazylego i włosy wielebnego świętego Denisa, strzęp szaty Najświętszej Panny”. Dlatego miecz nie może wpaść w ręce pogan: „Nie godzi się, by poganie cię posiedli”. Saracena, który chciał zabrać miecz, Roland zabija rogiem, nie mieczem. Pożegnanie z Durendalem zajmuje trzy strofy. Miecz Karola, Radosny, ma w gałce ostrze włóczni, którą zraniono Chrystusa; emir Baligant nazywa swój miecz Szacownym i robi z tej nazwy okrzyk bitewny.
Kolejność (strofy CLXVIII–CLXXVI): wzgórek i omdlenie pod drzewem — Saracen zabity rogiem — próba złamania miecza — Roland kładzie się na murawie z mieczem i rogiem pod sobą i obraca głowę ku poganom, aby mówiono, że „umarł jako zwycięzca i jako zacny hrabia” — bije się w piersi, wyznaje grzechy — wyciąga rękawicę: „Ofiarował Bogu swą prawą rękawicę, święty Gabriel wziął ją z jego dłoni” — Cherubin, święty Michał i święty Gabriel: „Niosą duszę hrabiego do raju”. Roland nie ginie od ciosu wroga; skroń pękła mu od dęcia w róg. Rękawica jest w poemacie znakiem zobowiązania wobec pana, stąd odczytanie gestu jako oddania się Bogu. Według zpe.gov.pl scena jest wzorem śmierci chrześcijańskiego rycerza; w omówieniach szkolnych pada tu pojęcie ars moriendi.
Ganelon broni się, że działał jawnie: wyzwał Rolanda przy cesarzu, więc „Pomściłem się, ale to nie była zdrada”. Przeciw niemu świadczą przysięga na relikwie Murgleja i dary wzięte od pogan. Baronowie, w obawie przed Pinabelem, proszą o uniewinnienie; Karol odpowiada: „Jesteście zdrajcy”. Tiery wskazuje, że krzywdząc Rolanda, Ganelon uderzył w cesarza: „Roland był w twojej służbie: to powinno było starczyć mu za bezpieczeństwo”. Pojedynek Tiery'ego z Pinabelem uznaje się za wyrok Boga („Bóg sprawił cud!”). Trzydziestu krewnych, którzy ręczyli za Ganelona, zostaje powieszonych; jego samego rozrywają cztery konie: „Umarł Ganelon śmiercią, która przystała jawnemu zdrajcy”.
Karol w poemacie to cesarz o białej brodzie, wuj Rolanda. Bóg daje mu sny, anioła-rozmówcę i cud zatrzymanego słońca; święty Gabriel ratuje go w pojedynku z Baligantem. Jednocześnie Karol płacze, szarpie brodę i mdleje nad ciałem siostrzeńca. Serca Rolanda, Oliwiera i Turpina każe złożyć w jedwabne całuny i w trumnie z białego marmuru, ciała chowa w Blaye, w Saint-Romain. Zdobywa Saragossę, sądzi Ganelona, każe ochrzcić Bramimondę. W ostatniej strofie Gabriel wzywa go na pomoc królowi Wiwianowi w Imfie, a cesarz skarży się: „Boże (powiada) ileż męki w mym życiu!”.
Cztery sny Karola: złamana przez Ganelona bukowa włócznia; niedźwiedź, lampart i chart w Akwizgranie; burza, potwory i lew; trzydzieści niedźwiedzi i chart. Dwa pierwsze poprzedzają Ronsewal, dwa następne — bitwę z Baligantem i sąd. Cud: na modlitwę Karola „słońce zatrzymuje się nieruchomo”, a uciekający poganie toną w Ebro. Aniołowie: Cherubin, święty Michał i święty Gabriel zabierają duszę Rolanda; Gabriel czuwa nad snem cesarza, wspiera go w pojedynku i w finale wzywa na nową wyprawę. Do tego relikwie w mieczach i rozgrzeszenie udzielone przez Turpina.
Poemat przypisuje Saracenom kult Mahometa, Apollina i Terwagana, z posągami, które po klęsce sami niszczą — to nie jest obraz islamu, religii jednego Boga. O kraju Szernubla z Munigru mówi się, że „słońce, powiadają, nie świeci”. Narrator umie jednak docenić przeciwnika: emir z Balagieru to „prawdziwy baron, gdyby był chrześcijaninem”. Saraceni mają własnych dwunastu parów. Po zdobyciu Saragossy mieszkańców chrzci się pod groźbą śmierci; inaczej jest z Bramimondą — „król chce, aby się nawróciła z miłości”, i zostaje ona chrześcijanką „przez szczere poznanie świętej wiary”.
Gatunek: chanson de geste (pieśń o czynach). Datowanie: prawdopodobnie koniec XI wieku (Encyklopedia PWN); według przedmowy Boya między 1066 a 1096 rokiem. Najdawniejsza wersja: rękopis oksfordzki z około 1170 roku, w dialekcie anglo-normandzkim, 4002 wersy (PWN). Ostatnie zdanie: „Tu kończy się pieśń, którą Turold spisał…” — autor czy kopista, nie wiadomo. Wiersz oryginału: strofy nierównej długości (laisses), dziesięciozgłoskowiec, asonans zamiast rymu. Przekład Boya-Żeleńskiego jest prozą, według wydania Józefa Bédiera; przedmowa nosi datę: grudzień 1931. Poematy recytowali wędrowni rybałci.
Więź wasala i pana: „Dla swego pana trzeba ścierpieć wszelką niedolę”. Znaki zobowiązań: laska i rękawica dla posła, łuk dla dowódcy tylnej straży, rękawica podawana królowi przed pojedynkiem — i rękawica, którą umierający Roland ofiaruje Bogu. Odpowiedzialność rodu: trzydziestu krewnych ręczy za Ganelona i ginie z nim. Pojedynek sądowy jako wyrok Boga. Rada baronów przed decyzją cesarza. Dwunastu parów, wśród nich Roland, Oliwier, Geryn i Gerier. Troska o pamięć: walczyć tak, „iżby nas nie pohańbiono w pieśni”.
Według przedmowy Boya-Żeleńskiego: 15 sierpnia 778 roku tylną straż wracającego z Hiszpanii Karola wybili w Pirenejach „gaskońscy czy baskijscy górale, zwabieni nadzieją łupu”. Źródło: Eginhard, „Żywot Karola Wielkiego” — „In quo praelio Hruolandus, Britannici limitis praefectus, interficitur”. Legenda zamieniła górali na Saracenów (wątek najazdu z 793 roku), dodała zdrajcę Ganelona, karę i zwycięski odwet, a napastników pomnożyła do czterystu tysięcy. Boy pisze, że poemat przekształcił epizod, „antycypując niejako późniejsze wojny krzyżowe”.
Przedmowa tłumacza z grudnia 1931 roku powstała „tuż po wielkiej wojnie, w epoce instynktownego czy świadomego pacyfizmu”. Boy zatrzymuje się przy zdaniu o zniszczonym mieście („od tego dnia stało sto lat pustką”) i pisze: „dzisiejszy człowiek patrzy na czyny chrobrego Rolanda oczami… miasta Galne”. Chwali epickie powtórzenia i „miękkość i tkliwość rycerzy wobec towarzyszów broni”. Zestawianie poematu z „Iliadą” ocenia sceptycznie: „Sądzę, że takie zestawienia raczej szkodzą niż pomagają”.
📖 Do zapamiętania
Postacie, motywy, cytaty i konteksty z „Pieśni o Rolandzie”, o które pytają zadania w quizie.
Na czym potykają się maturzyści
Sprawdź, czy nie wpadasz w te pułapki – przy każdej jest poprawna wersja i wyjaśnienie.
Pieśń o Rolandzie wiernie oddaje wydarzenia z 778 roku
Poemat przetworzył historię. Według przedmowy Boya-Żeleńskiego tylną straż Karola wybili w Pirenejach gaskońscy czy baskijscy górale, zwabieni nadzieją łupu; legenda zrobiła z nich Saracenów i dała zdarzeniu charakter walki o wiarę.
Dlaczego: Kronika Eginharda notuje tylko śmierć Rolanda, naczelnika marchii bretońskiej. Zdrajca Ganelon, kara na winnych i odwet Karola przyszły z legendy.
Oliwier mówi o dzielności i szaleństwie, gdy prosi Rolanda o zadęcie w róg
Te słowa padają dopiero w drugiej rozmowie (strofa CXXXI), kiedy bitwa jest przegrana i to Roland chce trąbić, a Oliwier się sprzeciwia.
Dlaczego: Pilnuj kolejności. W strofach LXXXIII–LXXXV prośba i odmowa powtarzają się po trzy razy, bez wyrzutów. Zarzut, że dzielność to nie szaleństwo, pada później, a spór rozstrzyga arcybiskup Turpin.
Ganelon zdradza w tajemnicy i nikt nie zna jego zamiarów
Ganelon grozi Rolandowi otwarcie, na radzie, i wyzywa jego, Oliwiera i dwunastu parów w obecności cesarza. Na sądzie z tej jawności czyni swoją obronę.
Dlaczego: Jawność gróźb to linia obrony Ganelona („Pomściłem się, ale to nie była zdrada”). Nie myl jej z oceną utworu: wziął dary od pogan i zgubił dwadzieścia tysięcy rycerzy cesarza.
Sąd nad Ganelonem to formalność — baronowie od razu go skazują
Baronowie, w obawie przed Pinabelem, proszą Karola, by Ganelona uniewinnił. Sprzeciwia się tylko Tiery i dopiero jego zwycięstwo w pojedynku przesądza o wyroku.
Dlaczego: Wyrok rozstrzyga pojedynek, nie głos baronów. Tiery dowodzi, że cios w Rolanda był winą wobec cesarza. Po jego zwycięstwie Ganelona rozrywają konie, a trzydziestu poręczycieli zawisa.
Roland ginie od ciosu Saracena
Rolanda nie pokonuje żaden przeciwnik. Skroń pęka mu od dęcia w róg; umiera na wzgórku, już po ucieczce pogan.
Dlaczego: Przyczynę podaje tekst: „od tego dęcia w róg skroń mu pękła”. Poganie uciekają przed trąbami Karola, zanim Roland umrze, i sami przyznają, że nikt go nie pokona.
Roland zabija mieczem Saracena, który chciał mu odebrać Durendal
Roland zabija go rogiem. Dopiero potem próbuje złamać miecz o skałę.
Dlaczego: Zapamiętaj kolejność: najpierw cios rogiem w hełm Saracena, który udawał martwego (róg przy tym pęka), dopiero potem uderzenia mieczem w skałę.
Turpin należy do dwunastu parów i ginie w walce
Arcybiskup Turpin jest wymieniany osobno, obok parów. Ciężko ranny, umiera, gdy idzie po wodę dla zemdlonego Rolanda.
Dlaczego: Karol pyta o arcybiskupa osobno, nie razem z parami. Przeszyty czterema włóczniami Turpin umiera w drodze do strumienia, z rogiem w ręku, a nie w starciu.
Serca Rolanda, Oliwiera i Turpina pochowano w Blaye
Serca Karol każe złożyć w jedwabne całuny i w trumnie z białego marmuru jeszcze na polu bitwy; ciała trzech rycerzy wiezie do Blaye i składa w Saint-Romain.
Dlaczego: Pochówki opisują dwie strofy. W CCXIII serca zostają na polu bitwy. W CCLXVII ciała jadą do Blaye, a róg cesarz zostawia po drodze w Bordeaux.
Oda umiera po egzekucji Ganelona
Oda umiera zaraz po powrocie Karola do Akwizgranu, jeszcze przed sądem.
Dlaczego: Oda pada martwa, gdy Karol w miejsce Rolanda proponuje jej swojego syna Ludwika. Sąd nad Ganelonem rusza dopiero po jej śmierci.
Bramimonda zostaje ochrzczona siłą razem z mieszkańcami Saragossy
Mieszkańców Saragossy chrzci się pod groźbą śmierci, ale królowej to nie dotyczy: „król chce, aby się nawróciła z miłości”. Chrzest przyjmuje w Akwizgranie, po sądzie, i dostaje imię Julianna.
Dlaczego: Przymus dotyczy mieszkańców Saragossy, nie królowej. W strofie CCXC Karol mówi biskupom, że branka sama prosi o chrzest.
„Szacowny” to okrzyk bojowy wszystkich pogan w Ronsewal
„Szacowny” to nazwa miecza emira Baliganta i okrzyk jego wojska — pojawia się dopiero w drugiej części poematu, w bitwie Karola z emirem.
Dlaczego: Nie myl dwóch mieczy. Od Radosnego, miecza Karola, narrator wywodzi okrzyk Franków „Montjoie!”. Szacowny to imię, które Baligant nadaje swojemu mieczowi, gdy słyszy o mieczu cesarza.
Pieśń o Rolandzie jest w oryginale rymowana
Oryginał ma asonans, nie rym; strofy (laisses) są nierównej długości, a wers to dziesięciozgłoskowiec. Polski przekład Boya-Żeleńskiego jest prozą.
Dlaczego: Rym przyszedł dopiero w późniejszych wersjach. Encyklopedia PWN nazywa ten wers 10-zgłoskowcem asonansowym.
Wiadomo, że autorem poematu jest Turold
Rękopis oksfordzki kończy się zdaniem, w którym pada to imię, ale nie wiadomo, czy to autor, czy kopista.
Dlaczego: Imię pada tylko w zdaniu „Tu kończy się pieśń, którą Turold spisał…”. Ani Boy, ani Wolne Lektury nie uznają go za pewnego autora.
Boy-Żeleński w przedmowie zachwyca się poematem jako pochwałą wojny
Boy czyta poemat po I wojnie światowej i zwraca uwagę na los zniszczonego miasta Galne, a nie na chwałę zwycięzców.
Dlaczego: Boy patrzy na poemat oczami zniszczonego miasta. Podziwia co innego: kunszt powtórzeń i czułość rycerzy wobec towarzyszy broni.
Strategia
Kolejność kroków przy rozwiązywaniu – w quizie i na maturze.
Egzamin ustny
Zadanie z listy jawnych zadań do części ustnej w latach 2026–2028 przy pozycji: „Pieśń o Rolandzie” (fragmenty). Pierwsze zadanie w zestawie, który losujesz na egzaminie, pochodzi z tej listy.
Średniowieczny wzorzec rycerza. Omów zagadnienie na podstawie znanych Ci fragmentów „Pieśni o Rolandzie”. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.
Omówienie: teza, sceny, kryteria komisji i typowe błędyŹródło: Zadania jawne CKE na egzamin ustny 2026–2028 (komunikat dyrektora CKE z 30 sierpnia 2024 r.). Treść zadań przepisana dosłownie. Wszystkie pytania: matura ustna z polskiego – pytania jawne.
Te pytania są realnymi pytaniami z bazy dla tematu „Pieśń o Rolandzie” – tak wyglądają w aplikacji, te same komponenty co w quizie.
Wybierz wszystkie poprawne
Do wyboru:
Opisz scenę pojednania i rozstania Rolanda z Oliwierem. Dlaczego jest to szczególnie wzruszający moment?
✅ Wymagania
📊 Kryteria oceny (CKE)
📝 Limit: co najmniej 400 słów
To dokładnie te same komponenty co w quizie, pokazane przed udzieleniem odpowiedzi. W aplikacji pytania pojawiają się jedno po drugim, a poprawną odpowiedź z wyjaśnieniem widzisz zaraz po wysłaniu swojej.
Jak zacząć
Po założeniu konta wchodzisz w Quiz i w kreatorze sesji wskazujesz „Pieśń o Rolandzie”. Cztery kroki:
Po zalogowaniu w górnym menu klikasz Quiz. Trafiasz na ekran konfiguracji sesji.
Wybierasz 📚 Język polski — kreator pokazuje wtedy epoki, lektury i działy z polskiego.
Wskazujesz „Pieśń o Rolandzie” – od tej chwili losowane są tylko pytania z tego tematu. Możesz też wybrać całą epokę Średniowiecze — wtedy quiz losuje z epoki i wszystkich jej lektur. Pominięcie tego kroku = pytania z całego polskiego.
Obok w kreatorze: ⛪ Średniowiecze · 🕊️ Bogurodzica · 📜 Legenda o św. Aleksym
Wybierasz poziom matury (podstawowa / rozszerzona / oba), kategorię pytań (np. testy i quizy, pisanie, praca z tekstem) i liczbę pytań (5–30). Klikasz „Rozpocznij” – quiz dobiera pytania do lekturę „Pieśń o Rolandzie” adaptacyjnie.
Już rozwiązujesz quiz, ale chcesz tylko pytań z „Pieśń o Rolandzie”? Otwierasz panel Filtruj nad pytaniem – wybierasz temat, ewentualnie typ i trudność. Kolejne pytanie losuje się już z zawężonej puli. Twój postęp i streak są zachowane – nie zaczynasz od zera.
Najszybsza droga
Załóż konto i uruchom quiz z „Pieśni o Rolandzie” — pierwsze pytanie w minutę.
Znajomość treści utworu, postaci, problematyki i pojęć potrzebnych do interpretacji. „Pieśń o Rolandzie” jest lekturą obowiązkową w zakresie podstawowym, poznawaną we fragmentach lub w wyborze (podstawa programowa, Dz.U. 2024 poz. 1019).
Zamknięte i otwarte: wybór odpowiedzi, wielokrotny wybór, dopasowanie, luki w tekście, pytania otwarte i tematy wypracowań. Rozkład typów w tym teście widać wyżej na stronie i pochodzi z bazy pytań.
Odpowiedzi otwarte i wypracowania ocenia AI, a po ocenie widzisz komentarz z tym, czego w odpowiedzi zabrakło. W wypracowaniu maturalnym odwołanie do lektury musi być poprawne rzeczowo, dlatego warto znać utwór dokładnie.
Test obejmuje jedną lekturę i podaje wyjaśnienie po każdej odpowiedzi. Arkusz na poziomie podstawowym to 60 punktów: 10 za test „Język polski w użyciu”, 15 za test historycznoliteracki i 35 za wypracowanie (Informator CKE).
Te działy łączą się z tematem „Pieśń o Rolandzie” – przećwicz je w Quizie.
80 pytań w bazie, wyjaśnienie po każdej odpowiedzi, ocena AI odpowiedzi otwartych, trudność dopasowana do Ciebie i powtórki tego, co sprawiło Ci kłopot. Pełny dostęp do wszystkich przedmiotów — 49 zł/mies.
Wybierz, które kategorie plików cookies akceptujesz. Zgodę możesz zmienić w dowolnym momencie.
Sesja, bezpieczeństwo, podstawowa funkcjonalność (logowanie, koszyk subskrypcji, zabezpieczenia reCAPTCHA). Bez nich serwis nie działa.
Google Analytics 4 — anonimowe statystyki użycia serwisu. Pomaga nam poprawiać aplikację na podstawie tego, które funkcje są faktycznie używane.
Google Ads — remarketing i pomiar skuteczności reklam. Dzięki temu możemy pokazywać Ci trafniejsze reklamy i finansować rozwój darmowej wersji.
Zapamiętywanie preferencji (motyw ciemny/jasny, wybrane przedmioty, ustawienia sesji).
Dopasowywanie treści do Twoich zainteresowań (rekomendacje pytań, spersonalizowane przypomnienia o nauce).
