Sprawdzian z czasowników modalnych zaczyna się zwykle od odmiany: ich kann, du darfst, er muss bez końcówki w pierwszej i trzeciej osobie. Potem przychodzą znaczenia, i tu leży większość punktów. Polskie „musieć” i „mieć” rozkładają się na müssen i sollen, a „nie wolno” to nicht dürfen, nie nicht müssen. Kto tłumaczy dosłownie, traci punkty właśnie w tym miejscu. Do tego dochodzi szyk: czasownik modalny stoi na drugim miejscu, a bezokolicznik ucieka na sam koniec zdania.
W próbce masz pięć pytań: wybór między mag a möchte, dopasowanie zdań do znaczeń, luki z czasownikami modalnymi w czasie przeszłym, ocenę zdań o brauchen nicht zu oraz rozpoznawanie użycia subiektywnego, czyli przypuszczeń typu „Er muss den Schlüssel verloren haben”. Pełny sprawdzian w aplikacji losuje 15 pytań z banku tego działu.