Strategia 📐 matematyka 22 maja 2026 13 min

Zadania otwarte z matematyki — jak zdobywać punkty częściowe

Zadania otwarte matematyka matura to 25 z 50 punktów na pp i cały arkusz na pr. Nawet kiedy nie wiesz, jak skończyć — możesz dostać punkty za etapy rozwiązania, które CKE opisuje w zasadach oceniania.

Zadania otwarte z matematyki — jak zdobywać punkty częściowe
Zdjęcie: www.kaboompics.com · Pexels

Wielu maturzystów traktuje zadania otwarte matematyka matura jak loterię — „albo umiem i mam komplet, albo nie umiem i zostawiam puste”. To poważny błąd strategiczny. CKE punktuje zadania otwarte etapami: Informator opisuje, ile punktów jest za „niewielki postęp”, ile za „istotny postęp”, a ile za „pokonanie zasadniczych trudności zadania”. Kto zostawia puste miejsce, rezygnuje z punktów, które mógłby dostać za poprawny początek rozwiązania. Ten poradnik pokazuje, jak wyciągnąć z każdego otwartego zadania tyle punktów, na ile pozwala to, co faktycznie umiesz — nawet gdy nie potrafisz go skończyć.

Ile są warte zadania otwarte — twarda matematyka

Na poziomie podstawowym arkusz (od 2025 r., wg Informatora CKE) dzieli się tak:

CzęśćLiczba zadańLiczba punktów% arkusza
Zamknięte (1–2 pkt)20-252550%
Otwarte (1–4 pkt)7-142550%
Razem27-3950100%

Na poziomie rozszerzonym proporcja jest jeszcze ostrzejsza: arkusz składa się wyłącznie z zadań otwartych — od 10 do 14 zadań, każde za 2, 3, 4, 5 lub 6 punktów, razem 50 punktów. Na poziomie podstawowym próg zdania to 30%, czyli 15 punktów z 50, a same zadania zamknięte dają najwyżej 25. Każdy wynik powyżej połowy arkusza wymaga więc punktów z zadań otwartych, a na rozszerzeniu innych punktów po prostu nie ma.

Dobra wiadomość: w zadaniu otwartym nie trzeba dojść do końca, żeby dostać część punktów. Wystarczy znać zasady oceniania.

Jak CKE punktuje zadania otwarte — etapy rozwiązania

Każde zadanie otwarte ma w zasadach oceniania rozpisane etapy rozwiązania. Zasady oceniania konkretnego arkusza CKE publikuje po egzaminie, a ogólne reguły są w Informatorze. Najważniejsza z nich: za pokonanie zasadniczych trudności zadania przyznaje się co najmniej połowę punktów, jakie można dostać za bezbłędne rozwiązanie.

Zadanie 3-punktowe — trzy etapy

Podział dla zadania za 3 pkt według Informatora CKE:

Liczba punktówZa co
3 pktrozwiązanie poprawne
2 pktpokonane zasadnicze trudności zadania, ale rozwiązanie nie zostało doprowadzone poprawnie do końcowej postaci
1 pktdokonany istotny postęp, ale zasadnicze trudności nie zostały pokonane
0 pktbrak istotnego postępu albo brak rozwiązania

W zadaniu za 2 pkt etapy są dwa: 1 punkt za pokonanie zasadniczych trudności, 2 punkty za rozwiązanie poprawne. W zadaniu za 4 pkt dochodzi jeszcze jeden, najniższy próg: 1 punkt za „niewielki postęp, ale konieczny do rozwiązania zadania”. Zadanie za 1 punkt ocenia się zero-jedynkowo, a w zadaniu z luką jest 1 punkt za każdą poprawnie uzupełnioną lukę.

Co jest „istotnym postępem” w danym zadaniu, mówią dopiero zasady oceniania tego zadania. Przykład z Informatora (dwa rzuty kostką, 2 punkty): 1 punkt jest za samo wypisanie zdarzeń elementarnych lub podanie ich liczby, ∣Ω∣=6⋅6|\Omega| = 6 \cdot 6, albo za wypisanie wszystkich zdarzeń sprzyjających. Jeden punkt to 2% wyniku matury, więc kilka takich „pierwszych kroków” w arkuszu robi różnicę.

Zadanie 5-6 punktowe — schemat złożony

Zadania za 5 i 6 punktów są tylko na poziomie rozszerzonym. Dolne progi wyglądają tak samo (1 pkt — niewielki postęp, 2 pkt — istotny postęp), a wyżej Informator rozróżnia, co stało się po pokonaniu zasadniczych trudności. Dla zadania za 5 pkt:

Liczba punktówZa co
5 pktrozwiązanie poprawne
4 pktpokonane zasadnicze trudności, ale dalsza część zawiera usterki (np. błędy rachunkowe, zgubienie rozwiązań)
3 pktpokonane zasadnicze trudności, ale rozwiązanie nie zostało dokończone lub dalej wystąpiły błędy merytoryczne
2 pktistotny postęp
1 pktniewielki postęp, ale konieczny do rozwiązania zadania

Jak to wygląda w praktyce, pokazują zasady oceniania arkusza rozszerzonego z maja 2025 r. W 4-punktowym zadaniu optymalizacyjnym punkty rozłożono tak: 1 punkt za wyznaczenie pochodnej, 2 punkty za obliczenie jej miejsca zerowego, 3 punkty za uzasadnienie, że funkcja przyjmuje tam wartość najmniejszą, 4 punkty za obliczenie tej wartości. Maturzysta, który poprawnie zróżniczkował funkcję i znalazł miejsce zerowe pochodnej, miał 2 punkty z 4, choć nie podał odpowiedzi.

Wskazówka: Punktowany jest postęp matematyczny, a nie sam nagłówek. Zapis Dane: i Szukane: porządkuje pracę, ale punkt daje dopiero konkretny krok: ułożone równanie, wyznaczona pochodna, policzona liczba zdarzeń elementarnych.

Trik na pierwszy punkt — zapisz pierwszy krok rozwiązania

To najmocniejsza pojedyncza technika w tym poradniku. Nie zostawiaj pustego miejsca: zapisz pierwszy krok, który umiesz wykonać, nawet jeśli zaraz utkniesz.

Sam plan opisany słowami to za mało — etapy w zasadach oceniania są opisane jako wykonane czynności (obliczenie, wyznaczenie, zapisanie równania). Dlatego plan od razu zamieniaj w działanie:

  • Zamiast „obliczę odległość środka okręgu od prostej i porównam z promieniem” — zapisz równanie okręgu w postaci kanonicznej i odczytaj środek oraz promień.
  • Zamiast „zastosuję wzór skróconego mnożenia” — zastosuj go i sprowadź równanie do postaci (x−a)2=b(x-a)^2 = b.
  • Zamiast „pole trójkąta obliczę ze wzoru z sinusem” — zapisz P=12absin⁡γP = \frac{1}{2}ab\sin\gamma z podstawionymi danymi.

Czy taki krok wystarczy na punkt, zależy od zasad oceniania konkretnego zadania: w zadaniu za 4 punkty najniższy próg to „niewielki postęp, ale konieczny do rozwiązania”, w zadaniu za 2 punkty trzeba już pokonać zasadnicze trudności. Pewne jest jedno: za puste miejsce jest 0 punktów.

Spróbuj na każdym zadaniu, którego nie umiesz rozwiązać w całości. Jeśli arkusz ma 8 zadań otwartych, a Ty masz pełny pomysł tylko na 3, w pozostałych 5 też wykonaj początek. Instrukcja na arkuszu przypomina zresztą o drugiej stronie tej zasady: pominięcie argumentacji lub istotnych obliczeń może spowodować, że nie dostaniesz pełnej liczby punktów.

W planie nauki matematyki warto wprowadzić ten nawyk od pierwszego arkusza próbnego — bo nie wymaga nowych umiejętności matematycznych, tylko dyscypliny pisania.

Anatomia dobrze rozwiązanego zadania — 4 elementy

Każde zadanie otwarte powinno mieć w pracy widoczne cztery elementy. Informator wymaga, żeby rozwiązanie prezentowało pełny tok rozumowania, uwzględniało warunki zadania i odwoływało się do twierdzeń i własności.

1. Dane i szukane

Zapisz formalnie: Dane: a = 5, b = 12, kąt prosty między a i b. Szukane: c.

Robi to dwie rzeczy: porządkuje Twoją myśl i pokazuje, że rozumiesz polecenie. Czas: 20-30 sekund. Sam ten zapis nie jest etapem rozwiązania, ale chroni przed liczeniem nie tego, o co pytano.

2. Plan / metoda / wzór

Zapisz wzór, twierdzenie lub krótko opisz strategię:

P = πr² (pole koła)
sin(α) = przyprostokątna naprzeciw kąta α / przeciwprostokątna
Stosuję twierdzenie Pitagorasa: c² = a² + b²

To moment, w którym egzaminator widzi, do jakiego twierdzenia się odwołujesz.

3. Obliczenia — krok po kroku

Pisz każdy krok oddzielnie. NIE w głowie, NIE „od razu wynik”. Egzaminator ocenia to, co widzi na kartce.

c² = 5² + 12² = 25 + 144 = 169
c = √169 = 13

Zauważ: rozpisanie podstawiania (5² + 12²), wykonanie sumowania (25 + 144 = 169), wykonanie pierwiastka — trzy operacje, choć w głowie liczy się je jednym ruchem. Każda z nich jest na kartce i każdą da się ocenić.

4. Odpowiedź — pełnym zdaniem, z jednostką

Element, który łatwo zaniedbać. Po obliczeniach napisz:

Odpowiedź: Długość przeciwprostokątnej wynosi 13 cm.

Albo:

Odpowiedź: Funkcja ma ekstremum lokalne w punkcie x=2x = 2, jest to maksimum.

Jednostkę (cm, m, m², zł, %) zapisuj zawsze, gdy zadanie operuje na wielkościach mianowanych. W zasadach oceniania nie ma punktów połówkowych, a to, czy brak jednostki obniża ocenę, zależy od zasad oceniania konkretnego zadania — najbezpieczniej więc nie dawać powodu do wątpliwości.

Brzmi to drobiazgowo, ale pełna ściąga wzorów matematycznych nic Ci nie da, jeśli policzysz pole poprawnie, a w odpowiedzi podasz co innego, niż wymagało polecenie.

Przykład — zadanie z geometrii na 4 punkty (rozbiór)

Pokażę zadanie ułożone przez nas, w stylu zadania z geometrii analitycznej, i rozwiązanie przerwane w połowie — sytuację, w której zdający utknął, choć część etapów ma już na kartce.

Treść: W układzie współrzędnych dane są punkty A=(−2,1)A = (-2, 1), B=(4,3)B = (4, 3), C=(3,−2)C = (3, -2). Oblicz pole trójkąta ABCABC.

Przykładowy podział na etapy (4 pkt). Podział jest nasz i ilustruje reguły z Informatora; w prawdziwym arkuszu etapy określają zasady oceniania danego zadania.

EtapPunktyCo trzeba
1. Niewielki postęp1 pktzapisanie wzoru na pole trójkąta o danych wierzchołkach (jest w karcie wzorów): P=12∥(xB−xA)(yC−yA)−(yB−yA)(xC−xA)∥P = \frac{1}{2}\left\|(x_B - x_A)(y_C - y_A) - (y_B - y_A)(x_C - x_A)\right\|
2. Istotny postęp2 pktpoprawne podstawienie współrzędnych do wzoru
3. Pokonanie zasadniczych trudności3 pktobliczenie wyrażenia pod wartością bezwzględną
4. Rozwiązanie poprawne4 pktwynik: pole równe 1414

Rozwiązanie przerwane w połowie:

Dane: A = (-2, 1), B = (4, 3), C = (3, -2)
Szukane: pole trójkąta ABC

Korzystam ze wzoru na pole trójkąta o wierzchołkach
podanych współrzędnymi (karta wzorów):
P = ½ |(xB - xA)(yC - yA) - (yB - yA)(xC - xA)|

Podstawiam:
P = ½ |(4 - (-2))(-2 - 1) - (3 - 1)(3 - (-2))|
P = ½ |6 · (-3) - 2 · 5|

[tutaj zdającemu kończy się czas, nie dokończył obliczenia
wartości bezwzględnej i nie zapisał wyniku]

Co jest na kartce:

  • wzór zapisany poprawnie ✓
  • współrzędne podstawione poprawnie ✓
  • wyrażenie pod wartością bezwzględną nieobliczone
  • brak wyniku

Według przykładowego podziału z tabeli takie rozwiązanie zatrzymuje się na etapie 2. Czego zabrakło? Ostatnie kroki, które wymagały 30 sekund: dokończenie rachunku (−18−10=−28-18 - 10 = -28), wzięcie wartości bezwzględnej (2828), pomnożenie przez 12\frac{1}{2} (1414), zapisanie odpowiedzi.

Gdyby ten zdający, zamiast „nie dokończę, zostawiam jak jest”, napisał:

Odpowiedź: Pole trójkąta wynosi 1414.

— doprowadziłby rozwiązanie do końca. Zabrakło na to około 30 sekund pracy.

Wniosek: Jeśli widzisz, że masz mało czasu, zawsze najpierw dokończ to, co już zacząłeś, dopiero potem zaczynaj nowe zadanie. Niedokończone obliczenia to punkty stracone najmniejszym kosztem.

5 błędów, które psują pewne punkty

Lista błędów w zadaniach otwartych, które kosztują punkty, mimo że zdający „w zasadzie wiedział, jak rozwiązać”.

Błąd 1: brak zapisu danych i metody

Zdający od razu pisze obliczenia. Jeśli pomyli się w pierwszej linijce, z pracy trudno odczytać, jaką metodę stosował i czy była poprawna.

Naprawa: Pierwsze 30 sekund na zadanie = Dane:, Szukane: i wzór lub twierdzenie, z którego korzystasz.

Błąd 2: liczenie w głowie, zapisywanie tylko wyniku

Zdający w głowie wykonuje 3 operacje, zapisuje końcową liczbę. Jeśli się pomyli — egzaminator widzi tylko zły wynik, bez pośrednich kroków, więc nie ma etapu, za który mógłby przyznać punkty.

Naprawa: Rozpisuj każdy krok osobno. Nawet trywialne 5 + 7 = 12 na kartce.

Błąd 3: brak odpowiedzi albo jednostki

Rachunki są gotowe, ale brakuje zdania z odpowiedzią albo jednostki przy wyniku. Rozwiązanie, które nie zostało doprowadzone do końcowej postaci, to według Informatora o jeden próg mniej niż rozwiązanie poprawne.

Naprawa: Wyrobić nawyk pisania „Odpowiedź: …” pełnym zdaniem z jednostką. Sprawdź przed oddaniem arkusza, że każde zadanie ją ma.

Błąd 4: nie sprawdzenie dziedziny lub założeń

W zadaniach z mianownikiem, logarytmem lub pierwiastkiem brak sprawdzenia dziedziny może zostawić w odpowiedzi liczbę, która nie spełnia warunków zadania — a wtedy rozwiązanie nie jest poprawne, nawet jeśli rachunki się zgadzają.

Naprawa: Każde równanie z mianownikiem, logarytmem lub pierwiastkiem zaczynaj od linijki Założenia: lub Dziedzina:.

Błąd 5: pisanie nieczytelnie / przekreślanie

Egzaminator nie odgadnie, czy 3 to 3, czy 8. Punkty można dostać tylko za to, co jest czytelnie zapisane.

Naprawa: Instrukcja na arkuszu mówi wprost: pisz czytelnie, używaj tylko długopisu lub pióra z czarnym tuszem, nie używaj korektora, a błędne zapisy wyraźnie przekreśl. Jeśli musisz coś poprawić — przekreśl raz, napisz obok, nigdy nie pisz nowej wersji na starej.

Uwaga: Zwykły błąd rachunkowy nie przekreśla całego zadania. W uwagach ogólnych do zasad oceniania (arkusz podstawowy, maj 2025) CKE zapisała, że jeśli zdający popełni błędy rachunkowe, które nie upraszczają i nie zmieniają zagadnienia, ale stosuje poprawną metodę i konsekwentnie rozwiązuje zadanie do końca, może otrzymać co najwyżej o 1 punkt mniej niż maksimum. Warunek: reszta rozwiązania musi być na kartce.

Strategia czasowa — kiedy iść na otwarte, kiedy odpuścić

Arkusz pp z matematyki trwa 180 minut. Z 50 punktów zamknięte dają 25 pkt, otwarte kolejne 25 pkt. Orientacyjny podział czasu (to nasza propozycja, nie norma CKE):

Typ zadaniaOrientacyjny czasPunkty
Zamknięteok. 3 min1–2 pkt
Otwarte krótkie4–8 min1–2 pkt
Otwarte dłuższe10–15 min3–4 pkt

Wniosek: obie części arkusza są warte tyle samo, więc żadna nie powinna zabrać większości czasu. Jeśli musisz wybierać między „dokończ zaczęte zadanie otwarte” a „zacznij nowe”, dokończ zaczęte — brakuje Ci do punktów mniej pracy.

Sugerowany harmonogram:

  • 0-30 min: pierwsze przejście przez wszystkie zamknięte. Zaznacz pewne. Zostaw te, które wymagają 5+ min do rozważenia.
  • 30-130 min: zadania otwarte. W kolejności od najłatwiejszych (te, gdzie od razu wiesz, jak zacząć). Nigdy nie utykaj na jednym dłużej niż 15-20 min.
  • 130-160 min: powrót do trudnych zamkniętych i niedokończonych otwartych (wykonaj pierwszy krok w każdym, którego nie zaczynałeś).
  • 160-180 min: ostatnie 20 minut — przegląd arkusza. Sprawdź każdą odpowiedź — czy ma jednostkę, czy ma Odpowiedź: na końcu, czy nic nie zostało puste i czy odpowiedzi do zadań zamkniętych są przeniesione na kartę odpowiedzi.

Ten ostatni krok („20 minut na przegląd”) warto przećwiczyć na arkuszach próbnych w ramach pełnego planu nauki matematyki, żeby na egzaminie wykonać go bez zastanowienia.

Jak trenować tę umiejętność

Punktów częściowych nie trenuje się przez „rozumienie zasady”, tylko przez wielokrotne pisanie zadań z pełnym schematem (dane → metoda → obliczenia → odpowiedź) i porównywanie z zasadami oceniania. W serwisie matury-online.pl jest ponad 1700 zadań z matematyki, a cały arkusz rozwiążesz online w trybie egzaminu, gdzie zadania otwarte ocenia AI według kryteriów CKE. Oficjalne arkusze z zasadami oceniania pobierzesz w dziale Arkusze. Konto Premium kosztuje od 49 zł miesięcznie.

Najczęstsze pytania o zadania otwarte

Czy mogę używać ołówka?

Nie. Instrukcja na arkuszu brzmi: „Pisz czytelnie i używaj tylko długopisu lub pióra z czarnym tuszem lub atramentem”. Dotyczy to całego rozwiązania. Pełna lista przyborów dozwolonych na egzaminie znajduje się w poradniku co można wziąć na maturę; na matematyce są to linijka, cyrkiel, kalkulator prosty i „Wybrane wzory matematyczne”.

Czy mogę otrzymać punkt, jeśli wynik mam dobry, ale zapomniałem o jednostce?

Nie ma na to jednej reguły. O tym, co jest wymagane do pełnej liczby punktów, decydują zasady oceniania konkretnego zadania. W zadaniach na liczbach niemianowanych (np. „znajdź wartość xx”) jednostki po prostu nie ma; tam, gdzie wynik jest długością, polem czy kwotą, zapisuj ją zawsze.

Czy zdający może być oceniony inaczej, niż wynika z zasad oceniania?

Egzaminatorzy stosują zasady oceniania przygotowane przez CKE dla danego arkusza. Jeśli uważasz, że Twoja praca została oceniona niezgodnie z nimi, masz prawo do wglądu do pracy w ciągu 6 miesięcy od dnia wydania przez okręgową komisję egzaminacyjną świadectw dojrzałości, a potem do wniosku o weryfikację sumy punktów.

Lepsza nietypowa metoda czy „książkowa”?

Obie są dobre, jeśli są poprawne. Informator CKE mówi, że za każde poprawne rozwiązanie, inne niż opisane w zasadach oceniania, można przyznać maksymalną liczbę punktów, o ile jest merytorycznie poprawne, zgodne z poleceniem i warunkami zadania. Jeśli rozwiązujesz zadanie nietypową drogą, zadbaj o to, żeby każdy krok był uzasadniony.

Co jeśli pomylę się w pierwszym obliczeniu i wszystkie kolejne są na tej podstawie?

Zasady oceniania CKE przewidują taką sytuację. Jeśli popełnisz błąd rachunkowy, który nie upraszcza i nie zmienia zagadnienia, ale stosujesz poprawną metodę i konsekwentnie rozwiązujesz zadanie do końca, możesz otrzymać co najwyżej n−1n - 1 punktów, gdzie nn to maksimum za zadanie (uwagi ogólne w zasadach oceniania arkusza podstawowego z maja 2025 r.). To znaczy: w zadaniu za 4 punkty z jednym błędem rachunkowym i konsekwentną resztą możesz mieć 3 punkty.

Czy brudnopis jest oceniany?

Nie. W arkuszu są strony oznaczone jako brudnopis, a instrukcja mówi wprost, że zapisy w brudnopisie nie będą oceniane. Rozwiązania i odpowiedzi wpisuj w miejscu na to przeznaczonym; wszystko, co ma być ocenione, przepisz tam z brudnopisu. Przebieg egzaminu opisujemy w przewodniku jak przebiega egzamin maturalny.

Podsumowanie

Zadania otwarte matematyka matura to nie loteria, tylko gra o punkty za etapy rozwiązania. Najważniejsze zasady:

  1. Nigdy nie zostawiaj zadania pustego. Wykonaj przynajmniej pierwszy krok rozwiązania — za puste miejsce jest zawsze 0 punktów.
  2. Pisz schemat: dane → metoda → obliczenia → odpowiedź. Punktowany jest postęp, który widać na kartce.
  3. Każdy krok rachunkowy oddzielnie. Nie licz w głowie, nie zapisuj samego wyniku.
  4. Sprawdź odpowiedzi i jednostki przed oddaniem. Rozwiązanie niedoprowadzone do końcowej postaci to o jeden próg punktowy mniej.
  5. Ostatnie 20 minut — przegląd. Dokończ zaczęte rachunki, dopisz jednostki, dopisz „Odpowiedź:” tam, gdzie brakuje.

Próg zdania to 30% punktów — szczegóły w tekście o progach i punktacji — ale o wyniku powyżej połowy arkusza decydują zadania otwarte i dyscyplina pisania pełnych rozwiązań. Zacznij od następnego arkusza próbnego: rozwiąż go z pełnym schematem (dane / metoda / obliczenia / odpowiedź) i porównaj z zasadami oceniania CKE. Zobaczysz, ile punktów za etapy zostawiałeś na stole.

#matura-2027 #matematyka #strategia #zadania-otwarte #punkty-czesciowe