Definicja wartości bezwzględnej
Wartość bezwzględną liczby rzeczywistej definiujemy wzorem:
Liczba jest to odległość na osi liczbowej punktu o współrzędnej od punktu o współrzędnej .
Na maturze z matematyki dostajesz od szkoły broszurę CKE ze wzorami. Poniżej jest cała jej treść — 146 pozycji, dział po dziale, z numerem strony broszury i informacją, czy wzór jest potrzebny na poziomie podstawowym. Do tego lista tego, czego na karcie nie ma i co musisz umieć na pamięć.
PDF otwiera się na stronie CKE. Ta strona to nasze opracowanie treści karty — na egzaminie obowiązuje broszura CKE.
Kolejność i strony jak w broszurze CKE (spis treści na s. 3).
Treść i zapis jak w broszurze CKE. Przy każdej pozycji: strona broszury (link otwiera PDF CKE na tej stronie) i poziom według podstawy programowej — karta jest wspólna i sama poziomów nie oznacza.
Wartość bezwzględną liczby rzeczywistej definiujemy wzorem:
Liczba jest to odległość na osi liczbowej punktu o współrzędnej od punktu o współrzędnej .
Dla dowolnej liczby mamy:
Dla dowolnych liczb rzeczywistych mamy:
Ponadto, jeśli , to:
Dla dowolnych liczb rzeczywistych oraz mamy:
Poziom: Interpretacja geometryczna to PP; nierówności z wartością bezwzględną jako typ zadania — tylko PR.
Uwaga: Czytaj to jako odległość: to punkty odległe od o co najwyżej .
Niech będzie liczbą całkowitą dodatnią. Dla dowolnej liczby rzeczywistej definiujemy jej -tą potęgę:
Pierwiastkiem arytmetycznym stopnia z liczby nazywamy liczbę taką, że .
W szczególności, dla każdej liczby rzeczywistej prawdziwa jest równość:
Uwaga: Wynik to , a nie : dla otrzymasz .
Jeżeli oraz liczba jest nieparzysta, to oznacza liczbę taką, że .
W zbiorze liczb rzeczywistych pierwiastki stopni parzystych z liczb ujemnych nie istnieją.
Niech będą liczbami całkowitymi dodatnimi. Definiujemy:
dla : oraz
dla :
dla :
Uwaga: Praw działań na pierwiastkach w zapisie z pierwiastkiem, np. , ani usuwania niewymierności z mianownika karta nie podaje — wynikają z tych wzorów po zapisaniu pierwiastka jako potęgi.
Niech będą dowolnymi liczbami rzeczywistymi. Jeśli i , to:
Jeżeli wykładniki są liczbami całkowitymi, to powyższe wzory obowiązują dla wszystkich liczb i .
Niech będą dowolnymi liczbami rzeczywistymi. Jeżeli , to nierówność jest równoważna nierówności . Jeżeli , to nierówność jest równoważna nierówności .
Niech i . Logarytmem liczby przy podstawie nazywamy wykładnik potęgi, do której należy podnieść , aby otrzymać :
Uwaga: i nie są zapisane osobno — wynikają z tej definicji. Pamiętaj o założeniach: liczba logarytmowana dodatnia, podstawa dodatnia i różna od .
Równoważnie:
Dla dowolnych liczb rzeczywistych , oraz prawdziwe są równości:
Wzór na zamianę podstawy logarytmu: jeżeli , , , oraz , to:
W szczególności:
Zapisy oraz oznaczają .
Cały dział to zakres rozszerzony. Na poziomie podstawowym te same sytuacje liczysz regułą mnożenia, której na karcie nie ma.
Silnią liczby całkowitej dodatniej nazywamy iloczyn kolejnych liczb całkowitych od do włącznie:
Ponadto przyjmujemy umowę, że .
Dla dowolnej liczby całkowitej prawdziwa jest równość:
Dla liczb całkowitych spełniających warunki definiujemy współczynnik dwumianowy (symbol Newtona):
Prawdziwe są równości:
Zakres rozszerzony. Na poziomie podstawowym wystarczą wzory skróconego mnożenia z działu 6.
Dla dowolnej liczby całkowitej dodatniej oraz dla dowolnych liczb rzeczywistych mamy:
Dla dowolnej liczby całkowitej dodatniej oraz dla dowolnych liczb rzeczywistych mamy:
Wzory od 6.1 do 6.4 karta poprzedza zdaniem „Dla dowolnych liczb rzeczywistych ”.
Dla dowolnej liczby całkowitej dodatniej oraz dowolnych liczb rzeczywistych mamy:
W szczególności:
Wyróżnikiem trójmianu kwadratowego (, ) zmiennej rzeczywistej nazywamy liczbę:
Uwaga: Ujemne podstawiaj w nawiasie: dla masz , a nie .
Postać ogólna funkcji kwadratowej:
Wykresem funkcji kwadratowej jest parabola o wierzchołku w punkcie:
Gdy , to ramiona paraboli skierowane są ku dołowi. Gdy , to ramiona paraboli skierowane są ku górze.
Uwaga: Osi symetrii , zbioru wartości i przedziałów monotoniczności karta nie podaje — wyprowadzasz je z wierzchołka i znaku . Na PP wierzchołkiem rozwiązujesz też zadania optymalizacyjne.
Rysunek na karcie — opis
Na karcie: dwa wykresy w układzie współrzędnych z zaznaczonymi i na osiach, oba z wierzchołkiem w . Przy podpisie parabola ma ramiona skierowane w dół, przy podpisie — w górę.
Liczba miejsc zerowych funkcji kwadratowej (liczba pierwiastków trójmianu kwadratowego, liczba rzeczywistych rozwiązań równania kwadratowego ) zależy od wyróżnika :
jeżeli , to funkcja kwadratowa ma dwa miejsca zerowe (trójmian kwadratowy ma dwa różne pierwiastki rzeczywiste, równanie kwadratowe ma dwa rozwiązania rzeczywiste):
jeżeli , to funkcja kwadratowa ma dokładnie jedno miejsce zerowe (trójmian kwadratowy ma jeden pierwiastek, równanie kwadratowe ma dokładnie jedno rozwiązanie rzeczywiste):
jeżeli , to funkcja kwadratowa nie ma miejsc zerowych (trójmian kwadratowy nie ma pierwiastków rzeczywistych, równanie kwadratowe nie ma rozwiązań rzeczywistych).
Uwaga: Rozwiązania nierówności kwadratowej (odczytu znaku z położenia paraboli) na karcie nie ma.
Postać kanoniczna funkcji kwadratowej:
Uwaga: Najkrótsza droga do wzoru funkcji, gdy znasz wierzchołek i jeszcze jeden punkt wykresu.
Jeżeli , to funkcję kwadratową można przedstawić w postaci iloczynowej:
Uwaga: Warunek jest częścią wzoru: dla postaci iloczynowej nie ma.
Jeżeli , to:
Poziom: Według podstawy to wymaganie tylko z zakresu rozszerzonego. Na PP nie są wymagane, ale wolno ich użyć.
Wzór na -ty wyraz ciągu arytmetycznego , określonego dla , o pierwszym wyrazie i różnicy :
Wzory na sumę początkowych wyrazów ciągu arytmetycznego:
Dla sąsiednich wyrazów ciągu arytmetycznego prawdziwa jest równość:
Wzór na -ty wyraz ciągu geometrycznego , określonego dla , o pierwszym wyrazie i ilorazie :
Uwaga: Zastrzeżenie „dla ” stoi na karcie dosłownie.
Wzory na sumę początkowych wyrazów ciągu geometrycznego:
Uwaga: Najpierw sprawdź, czy — dla karta podaje osobny wzór.
Dla sąsiednich wyrazów ciągu geometrycznego prawdziwa jest równość:
Dany jest nieskończony ciąg geometryczny , określony dla , o ilorazie . Niech oznacza ciąg sum początkowych wyrazów ciągu , to znaczy ciąg określony wzorem dla . Jeżeli , to ciąg ma granicę równą:
Granicę tę nazywamy sumą wszystkich wyrazów ciągu geometrycznego .
Jeżeli ciągi i , określone dla każdej liczby naturalnej , są zbieżne i oraz , to ciągi , , są zbieżne, a ponadto:
Jeżeli ponadto dla oraz , to ciąg jest zbieżny i:
Jeżeli wyrazy ciągów , i , określonych dla , spełniają nierówność dla , a ciągi i są zbieżne do wspólnej granicy , to ciąg jest zbieżny, a ponadto .
Jeżeli kapitał początkowy złożymy na okres lat na lokacie bankowej, której oprocentowanie wynosi w skali rocznej, a kapitalizacja odsetek następuje po upływie każdego roku trwania lokaty, to kapitał końcowy jest określony wzorem:
Uwaga: Wzór dotyczy kapitalizacji rocznej. Przy kapitalizacji co kwartał oprocentowanie roczne dzielisz przez , a liczbę okresów mnożysz przez — tego na karcie nie ma.
Definicje funkcji trygonometrycznych kąta ostrego w trójkącie prostokątnym:
Rysunek na karcie — opis
Na karcie: trójkąt prostokątny z kątem prostym przy ; to przyprostokątna naprzeciw kąta , to przyprostokątna przy kącie , to przeciwprostokątna. Kąt leży przy wierzchołku .
Uwaga: W zadaniu oznaczenia bywają inne niż na rysunku karty — zawsze ustal, który bok leży naprzeciw kąta, a który przy nim.
Definicje funkcji trygonometrycznych dowolnego kąta:
gdzie .
Poziom: Na PP dla kątów od do ; dla innych kątów — tylko PR.
Uwaga: Dla kąta rozwartego , więc i , a . Karta nie zapisuje tych znaków wprost.
Rysunek na karcie — opis
Na karcie: układ współrzędnych i punkt w II ćwiartce na końcowym ramieniu kąta (kąt rozwarty, mierzony od dodatniej półosi ); zaznaczony odcinek oraz rzuty i na osie.
Rysunek na karcie — opis
Na karcie: wykresy , i na osi od ok. do ok. , z podziałką oraz , na osi . Przy tangensie są asymptoty pionowe (linie przerywane) w i oraz w .
Związki między funkcjami trygonometrycznymi tego samego kąta:
Poziom: Zapis warunku w radianach odpowiada PR; na PP warunek to .
Wartości funkcji trygonometrycznych dla wybranych kątów:
| nie istnieje |
Poziom: Wiersz z miarą łukową (radiany) — tylko PR.
Uwaga: Tabela kończy się na . Wartości dla , , liczysz ze wzorów redukcyjnych z s. 14, np. .
Dla dowolnych kątów oraz prawdziwe są równości:
Ponadto:
gdy , ;
gdy , .
o ile istnieje i .
Wybrane wzory redukcyjne:
Poziom: Jako „wzory redukcyjne” — tylko PR; wzory z i są potrzebne na PP (kąty ostre w trójkącie prostokątnym, kąty rozwarte).
Uwaga: Kąt rozwarty z cosinusa: daje , czyli .
Dla każdego kąta i liczby całkowitej prawdziwe są związki:
Ponadto jeżeli (gdzie ), to:
– długości boków w trójkącie ; – miary kątów wewnętrznych trójkąta leżących, odpowiednio, przy wierzchołkach oraz ; – długości promieni okręgów, odpowiednio, opisanego i wpisanego w trójkąt ; – wysokości trójkąta opuszczone, odpowiednio, z wierzchołków i ; – połowa obwodu trójkąta .
Na rysunku bok leży naprzeciw wierzchołka (między i ), bok między i , bok między i .
Jeżeli w trójkącie kąt jest kątem prostym, to:
Jeżeli w trójkącie długości boków spełniają równość , to kąt jest kątem prostym.
Uwaga: Na rysunku karty kąt prosty jest przy , więc to przeciwprostokątna. W zadaniu oznaczenia mogą być inne.
Uwaga: Kąt we wzorze leży naprzeciw boku z lewej strony równości.
Wzory na pole trójkąta :
Uwaga: Kąt musi leżeć między dwoma bokami ze wzoru. Dla kąta rozwartego skorzystaj ze wzoru redukcyjnego: .
Poziom: Karta nie podaje nazwy wzoru.
Przyjmijmy, że w trójkącie kąt przy wierzchołku jest kątem prostym. Niech będzie spodkiem wysokości opuszczonej z wierzchołka na podstawę trójkąta. Wówczas:
Na rysunku: kąt przy , wysokość , boki oznaczone , kąt przy i kąt przy .
Uwaga: to porównanie dwóch zapisów pola: . Że środek okręgu opisanego leży w środku przeciwprostokątnej, karta nie pisze — podaje tylko .
– długość boku trójkąta równobocznego, – wysokość trójkąta równobocznego:
Na rysunku: trójkąt równoboczny z wysokością .
Dla trójkątów i :
cecha „bok–bok–bok”: długości boków trójkąta są równe odpowiednim długościom boków trójkąta , np.: , ,
cecha „bok–kąt–bok”: długości dwóch boków trójkąta są równe odpowiednim długościom dwóch boków trójkąta i kąty między tymi parami boków są przystające, np.: , i
cecha „kąt–bok–kąt”: długość jednego boku trójkąta jest równa długości jednego boku trójkąta i kąty przyległe do tego boku trójkąta są przystające do odpowiednich kątów przyległych do odpowiedniego boku trójkąta , np.: oraz i
Przykłady na karcie przypisują wierzchołki nieregularnie (np. w cesze „kąt–bok–kąt” ) — przepisaliśmy je bez zmian.
Dla trójkątów i :
cecha „bok–bok–bok”: długości boków trójkąta są proporcjonalne do odpowiednich długości boków trójkąta , np.:
cecha „bok–kąt–bok”: długości dwóch boków trójkąta są proporcjonalne do odpowiednich długości dwóch boków trójkąta i kąty między tymi parami boków są przystające, np.: i
cecha „kąt–kąt–kąt”: kąty trójkąta są przystające do odpowiednich kątów trójkąta , np.: i i
Jeżeli dwusieczna kąta wewnętrznego (zewnętrznego) trójkąta poprowadzona z wierzchołka przecina prostą zawierającą odcinek w punkcie , to:
Poziom: Na PP — dwusieczna kąta wewnętrznego; wersja z kątem zewnętrznym jest poza wymaganiami.
Różne proste i przecinają się w punkcie , przy czym spełniony jest jeden z warunków:
punkt leży wewnątrz odcinka oraz punkt leży wewnątrz odcinka LUB
punkt leży na zewnątrz odcinka oraz punkt leży na zewnątrz odcinka .
Jeżeli , to proste i są równoległe.
Jeżeli proste i są równoległe, to .
Na karcie są dwa rysunki: proste przecinające się w , punkty na jednej i na drugiej po tej samej stronie , proste i równoległe; oraz między punktami ( i po jednej stronie , i po drugiej).
Poziom: Twierdzenie Talesa — PP; twierdzenie odwrotne — tylko PR.
Pole koła o promieniu jest równe:
Obwód koła o promieniu jest równy:
Pole wycinka koła o promieniu i kącie środkowym wyrażonym w stopniach jest równe:
Długość łuku wycinka koła o promieniu i kącie środkowym wyrażonym w stopniach jest równa:
Uwaga: Kąt we wzorze jest w stopniach — nie zamieniaj go na radiany.
Miara kąta wpisanego w okrąg o środku jest równa połowie miary kąta środkowego, opartego na tym samym łuku. W szczególności kąt wpisany oparty na półokręgu jest kątem prostym. Miary kątów wpisanych w okrąg o środku , opartych na tym samym łuku, są równe.
Na rysunku: kąty wpisane i kąt środkowy oparte na tym samym łuku.
Dany jest okrąg o środku w punkcie i cięciwa tego okręgu. Prosta jest styczna do tego okręgu w punkcie , natomiast punkt leży na tym okręgu i nie należy do kąta . Wtedy:
przy czym wybieramy ten z kątów środkowych , który jest oparty na łuku znajdującym się wewnątrz kąta .
Jeżeli styczne do okręgu w punktach i przecinają się w punkcie , to:
Uwaga: Że styczna jest prostopadła do promienia w punkcie styczności, karta pokazuje tylko znakiem kąta prostego na rysunku (s. 22) — w tekście tego nie ma.
Dane są: prosta przecinająca okrąg w punktach i oraz prosta styczna do tego okręgu w punkcie . Jeżeli proste te przecinają się w punkcie , to:
Trapez – czworokąt, który ma co najmniej jedną parę boków równoległych. Wzór na pole trapezu:
gdzie , – podstawy, – wysokość.
Równoległobok – czworokąt, który ma dwie pary boków równoległych. Wzory na pole równoległoboku:
Na rysunku: równoległobok , boki i , wysokość , kąt przy , kąt między przekątnymi.
Poziom: Wzór z przekątnymi jest poza wymaganiami szczegółowymi.
Romb – czworokąt, który ma wszystkie boki jednakowej długości. Wzory na pole rombu:
Na rysunku: romb , bok , wysokość , kąt , przekątne prostopadłe.
Deltoid – czworokąt wypukły, który ma oś symetrii zawierającą jedną z przekątnych. Wzór na pole deltoidu:
Na rysunku: deltoid z prostopadłymi przekątnymi.
Na czworokącie można opisać okrąg wtedy i tylko wtedy, gdy sumy miar jego przeciwległych kątów wewnętrznych są równe .
Na rysunku: czworokąt wpisany w okrąg z kątami .
W czworokąt wypukły można wpisać okrąg wtedy i tylko wtedy, gdy sumy długości jego przeciwległych boków są równe.
Na rysunku: czworokąt opisany na okręgu, boki , promień prostopadły do boku .
Jeżeli figura o polu jest podobna do figury o polu (różnym od zera) w skali , to stosunek pól tych figur jest równy kwadratowi skali podobieństwa.
Uwaga: Stosunek obwodów figur podobnych to , a objętości brył podobnych — . Tych zależności na karcie nie ma.
Długość odcinka o końcach w punktach oraz jest równa:
Współrzędne środka odcinka o końcach w punktach oraz są równe:
Na rysunku: odcinek ze środkiem .
Jeżeli prosta nie jest równoległa do osi , to można opisać ją równaniem kierunkowym:
Liczba to współczynnik kierunkowy prostej:
Prosta o równaniu przecina oś w punkcie .
Na rysunku: kąt między prostą a dodatnią półosią , punkt na osi .
Uwaga: Monotoniczności funkcji liniowej (znak ) ani miejsca zerowego karta nie podaje.
Równanie kierunkowe prostej o danym współczynniku kierunkowym , która przechodzi przez punkt :
Równanie kierunkowe prostej, która przechodzi przez dwa dane punkty oraz :
Jeżeli , to prosta jest równoległa do osi ; jeżeli , to prosta jest równoległa do osi ; jeżeli , to prosta przechodzi przez początek układu współrzędnych.
Równanie ogólne prostej, która przechodzi przez dwa dane punkty oraz :
Dwie proste o równaniach kierunkowych oraz są równoległe wtedy i tylko wtedy, gdy:
Dwie proste o równaniach ogólnych oraz są równoległe wtedy i tylko wtedy, gdy:
Uwaga: Prosta równoległa przez dany punkt: ten sam współczynnik kierunkowy, a wyraz wolny z podstawienia punktu (złożenie 11.4 i 11.8 — gotowego wzoru nie ma).
Dwie proste o równaniach kierunkowych są prostopadłe wtedy i tylko wtedy, gdy:
Dwie proste o równaniach ogólnych są prostopadłe wtedy i tylko wtedy, gdy:
Poziom: Rozpoznawanie położenia prostych to PP; wyznaczanie prostej prostopadłej do danej wymienia wprost tylko zakres rozszerzony.
Odległość punktu od prostej o równaniu ogólnym jest równa:
Równanie okręgu o środku i promieniu w postaci kanonicznej:
Uwaga: Po prawej stronie stoi , nie . Obraz okręgu w symetrii: przekształcasz środek, promień zostaje ten sam — tego karta nie podaje.
Równanie okręgu o środku i promieniu w postaci ogólnej:
Współrzędne wektora zaczepionego w punkcie (dla punktów oraz ):
Jeżeli oraz są wektorami oraz , to:
Długością wektora nazywamy liczbę:
Przesunięcie o wektor przekształca punkt na punkt .
Symetria osiowa względem osi przekształca punkt na punkt .
Symetria osiowa względem osi przekształca punkt na punkt .
Symetria środkowa względem punktu przekształca punkt na punkt .
W szczególności symetria środkowa względem początku układu współrzędnych przekształca punkt na punkt .
Poziom: Symetrie względem osi Ox, Oy i początku układu — PP; przesunięcie o wektor — tylko PR; symetria względem dowolnego punktu — poza wymaganiami szczegółowymi.
Uwaga: Przesuwania wykresów funkcji (, ) karta nie podaje — jest tylko przesunięcie punktu o wektor.
Pole trójkąta o wierzchołkach , oraz jest równe:
Współrzędne środka ciężkości trójkąta o wierzchołkach , oraz , czyli punktu przecięcia jego środkowych:
Uwaga: Że środek ciężkości dzieli każdą środkową w stosunku od wierzchołka, karta nie podaje.
Prosta przebija płaszczyznę w punkcie pod kątem ostrym. Prosta jest rzutem prostokątnym prostej na tę płaszczyznę. Prosta leży na tej płaszczyźnie i przechodzi przez punkt . Wówczas prosta jest prostopadła do prostej wtedy i tylko wtedy, gdy jest prostopadła do prostej .
– pole powierzchni całkowitej, – pole podstawy, – pole powierzchni bocznej, – objętość.
gdzie są długościami krawędzi prostopadłościanu. Na rysunku: prostopadłościan z krawędziami , , .
Uwaga: Przekątnej prostopadłościanu ani wzorów dla sześcianu (przekątna ) na karcie nie ma.
gdzie jest obwodem podstawy graniastosłupa, natomiast – wysokością graniastosłupa. Na rysunku: graniastosłup pięciokątny z wysokością .
Uwaga: Karta podaje tylko pole powierzchni bocznej. Pole całkowite to — z pamięci.
gdzie jest wysokością ostrosłupa. Na rysunku: ostrosłup pięciokątny , spodek wysokości .
Uwaga: Pola powierzchni ostrosłupa karta nie podaje: .
gdzie jest wysokością walca, – środkiem symetrii podstawy walca, – promieniem podstawy walca.
gdzie jest promieniem podstawy stożka, – jego wysokością, natomiast – tworzącą stożka. Punkt jest środkiem symetrii podstawy stożka.
Uwaga: W polu powierzchni jest tworząca , w objętości wysokość . Łączy je twierdzenie Pitagorasa: .
gdzie jest promieniem kuli, natomiast – środkiem symetrii kuli.
Według podstawy cały dział to zakres rozszerzony. Na poziomie podstawowym liczysz regułą mnożenia i regułą dodawania — tych reguł na karcie nie ma.
Liczba wszystkich sposobów, na które różnych elementów można ustawić w ciąg, jest równa .
Liczba wszystkich sposobów, na które spośród różnych elementów można wybrać elementów (), jest równa .
Liczba wszystkich sposobów, na które z różnych elementów można utworzyć ciąg, składający się z (niekoniecznie różnych) wyrazów, jest równa .
Liczba wszystkich sposobów, na które z różnych elementów można utworzyć ciąg, składający się z różnych wyrazów (), jest równa:
Niech będzie niepustym zbiorem wszystkich zdarzeń elementarnych doświadczenia losowego, natomiast – prawdopodobieństwem określonym na podzbiorach zbioru . Wtedy:
dla każdego zdarzenia
dla każdych zdarzeń oraz takich, że
, gdzie oznacza zdarzenie przeciwne do zdarzenia
dla każdych zdarzeń
dla każdych zdarzeń
Niech będzie niepustym skończonym zbiorem wszystkich zdarzeń elementarnych doświadczenia losowego. Jeżeli wszystkie zdarzenia jednoelementowe są jednakowo prawdopodobne, to prawdopodobieństwo zdarzenia losowego jest równe:
gdzie oznacza liczbę zdarzeń elementarnych sprzyjających zdarzeniu losowemu , natomiast – liczbę elementów zbioru .
Uwaga: Liczbę i liczysz regułą mnożenia albo tabelą (losowanie dwukrotne ze zwracaniem: tabela ) — tego na karcie nie ma.
Próbą Bernoullego nazywamy doświadczenie losowe, w którym otrzymujemy jeden z dwóch możliwych wyników. Jeden z nich nazywamy sukcesem, a drugi – porażką. Jeżeli prawdopodobieństwo sukcesu jest równe , to prawdopodobieństwo porażki jest równe . Schematem Bernoullego nazywamy ciąg niezależnych powtórzeń prób Bernoullego. W schemacie Bernoullego prawdopodobieństwo uzyskania w próbach dokładnie sukcesów () jest równe:
Niech będą zdarzeniami losowymi zawartymi w , przy czym . Prawdopodobieństwem warunkowym zdarzenia pod warunkiem zaistnienia zdarzenia nazywamy liczbę:
Jeżeli zdarzenia losowe zawarte w spełniają warunki:
są parami rozłączne, tzn. dla , ,
dla
to dla każdego zdarzenia losowego prawdziwa jest równość:
Jeżeli zdarzenia losowe spełniają warunki 1–3 jak w twierdzeniu o prawdopodobieństwie całkowitym oraz 4. , to dla każdego () prawdziwa jest równość:
Niech będzie zmienną losową o wartościach , określoną na zbiorze , przy czym dla . Wartością oczekiwaną zmiennej losowej nazywamy liczbę:
Średnia arytmetyczna z liczb jest równa:
Średnia geometryczna z liczb nieujemnych jest równa:
Średnia kwadratowa z liczb jest równa:
Niech będą liczbami nieujemnymi. Wtedy (przy powyższych oznaczeniach) prawdziwe są nierówności:
Ponadto równość pomiędzy tymi średnimi liczbowymi zachodzi wtedy i tylko wtedy, gdy .
Średnia ważona z liczb , którym przypisano dodatnie wagi – odpowiednio: , jest równa:
Medianą uporządkowanego w kolejności niemalejącej zbioru danych liczbowych jest:
dla nieparzystych: (środkowy wyraz ciągu)
dla parzystych: (średnia arytmetyczna dwóch środkowych wyrazów ciągu)
Uwaga: Najpierw uporządkuj dane niemalejąco. Dominanty (wartości najczęstszej) na karcie nie ma.
Wariancja danych liczbowych o średniej arytmetycznej jest równa:
Prawdziwa jest też równość:
Odchylenie standardowe jest pierwiastkiem kwadratowym z wariancji:
Według podstawy cały dział to zakres rozszerzony. Zadania optymalizacyjne na poziomie podstawowym rozwiązujesz wierzchołkiem paraboli (dział 7).
Niech będą dowolnymi liczbami rzeczywistymi.
| funkcja | pochodna funkcji |
|---|---|
gdzie jest liczbą Eulera;
Jeżeli funkcja ma pochodną w punkcie , to równanie stycznej do wykresu funkcji w punkcie dane jest wzorem:
Kolumny: , , , . Kąty całkowite od do co — 91 wierszy w dwóch blokach: od do i od do (wiersz powtórzony w obu blokach). Wiersze co są pogrubione.
Wartości z dokładnością do czterech miejsc po przecinku, np. , , , . Tangens rośnie od do (dla ); dla w kolumnie stoi „–” (, ). Kątów rozwartych i miary łukowej w tablicy nie ma.
Uwaga: Tablica działa w obie strony: z wartości funkcji odczytasz kąt. Dla szukasz sąsiednich wartości i — bliżej jest druga, więc . Uważaj: kolumny i stoją obok siebie.
Karta podaje wzory, ale nie metody, definicje ze szkoły podstawowej ani wiele własności figur. Każdy punkt poniżej porównaliśmy z pełną treścią karty — tego tam nie znajdziesz, a poziom podstawowy tego wymaga.
Jak się uczyć: zasłoń wzór, powiedz go na głos, a potem rozwiąż jedno zadanie, w którym jest potrzebny.
Nazwij dział zadania i otwórz spis treści na s. 3.
Suma wyrazów? Ciągi, dział 8. Objętość stożka? Stereometria, dział 12. Kąt wpisany? Planimetria, dział 10. Ze spisu przechodzisz od razu na właściwą stronę.
Zapamiętaj strony, po które sięgasz najczęściej.
S. 7–9 funkcja kwadratowa, 9–11 ciągi, 13 wartości dla 30°, 45°, 60°, 15–22 planimetria, 26–28 bryły i 34 tablica wartości funkcji trygonometrycznych.
Szukaj nagłówka, nie samego wzoru.
Nagłówki mówią słowami, czego wzór dotyczy, np. „Wzory na sumę początkowych wyrazów ciągu geometrycznego”.
Przeczytaj założenia nad wzorem i oznaczenia pod nim.
Zdania typu „dla q ≠ 1”, „Jeżeli Δ ≥ 0”, „kąt wyrażony w stopniach” albo „l – tworząca” są częścią wzoru. Dopiero potem podstawiaj liczby.
Nie szukaj tego, czego na karcie nie ma.
Reguły mnożenia, sumy kątów wielokąta czy osi symetrii paraboli nie znajdziesz — naucz się listy z poprzedniej sekcji. Na poziomie podstawowym działy 4, 5, 13 i 16 możesz pominąć.
Rozwiązując arkusze, trzymaj obok wydruk karty z cke.gov.pl — na egzaminie nie będziesz jej wtedy przeglądać pierwszy raz.
Według komunikatu dyrektora CKE z 20 sierpnia 2026 r. (egzamin maturalny w Formule 2023):
| Przybór lub materiał | Obowiązkowo / fakultatywnie | Zapewnia |
|---|---|---|
| „Wybrane wzory matematyczne na egzamin maturalny z matematyki” | obowiązkowo | szkoła |
| kalkulator prosty | obowiązkowo | zdający lub szkoła |
| linijka | obowiązkowo | zdający lub szkoła |
| cyrkiel | obowiązkowo | zdający lub szkoła |
Źródło: Komunikat o materiałach i przyborach pomocniczych w 2027 r. (cke.gov.pl), pkt 1, 2 i 5.
Tak. Na stronie Informatorów CKE dla Formuły 2023 ten sam plik „Wybrane wzory matematyczne na egzamin maturalny z matematyki” jest podany przy matematyce na poziomie podstawowym i rozszerzonym. Sama karta nie oznacza poziomów — w tej wersji online dopisaliśmy je według podstawy programowej.
Źródło: CKE — Informatory, Formuła 2023
Nie. Kartę zapewnia szkoła (komunikat CKE o przyborach na 2027 r.). Według Informatora na stoliku mogą być wyłącznie arkusze oraz materiały i przybory wskazane w komunikacie dyrektora CKE, a wniesienie do sali materiałów lub przyborów w nim niewymienionych kończy się unieważnieniem egzaminu z danego przedmiotu.
Źródło: Komunikat o przyborach 2027 (20.08.2026); Informator — część ogólna, wersja 2027, s. 20–21
Broszurę „Wybrane wzory matematyczne na egzamin maturalny z matematyki” na egzamin z matematyki zapewnia szkoła — tak stoi w kolumnie „Zapewnia” komunikatu o przyborach na 2027 r. Kupować drukowanej wersji nie trzeba; do nauki wystarczy PDF z cke.gov.pl albo ta strona.
Źródło: Komunikat o przyborach 2027
Nie. Komunikat CKE o przyborach z 20 sierpnia 2026 r. wymienia na 2027 r. tę samą broszurę, a na stronie Informatorów jest ten sam plik EM2023 z września 2022 r. Informatory z matematyki od roku szkolnego 2024/2025 odsyłają do tej samej karty (np. „Wybrane wzory matematyczne, strona 34”). Erraty ani nowej wersji nie znaleźliśmy (stan na 20.10.2026).
Źródło: Komunikat o przyborach 2027; Informator z matematyki PR (od 2024/2025)
Tak. Dział 7 „Funkcja kwadratowa” podaje wyróżnik Δ = b² − 4ac (s. 7), liczbę i wzory miejsc zerowych oraz wierzchołek paraboli i postać kanoniczną (s. 8), postać iloczynową i wzory Viète’a (s. 9). Nie ma natomiast sposobu rozwiązywania nierówności kwadratowej ani osi symetrii paraboli.
Źródło: Karta wzorów CKE (PDF), s. 7–9
Tak, dział 16 „Pochodna funkcji” (s. 32–33): pochodna sumy, różnicy, iloczynu, ilorazu i funkcji złożonej, tabela pochodnych wybranych funkcji i równanie stycznej. Według podstawy programowej to zakres rozszerzony — na poziomie podstawowym zadania optymalizacyjne rozwiązuje się wierzchołkiem paraboli.
Źródło: Karta wzorów CKE (PDF), s. 32–33
Tak. Na s. 29 jest „Twierdzenie (klasyczna definicja prawdopodobieństwa)” P(A) = |A|/|Ω| i własności prawdopodobieństwa, na s. 31–32 średnia arytmetyczna, ważona, geometryczna i kwadratowa, mediana, wariancja i odchylenie standardowe. Nie ma dominanty ani reguły mnożenia.
Źródło: Karta wzorów CKE (PDF), s. 29–32
Między innymi: reguły mnożenia i dodawania, dominanty, sumy kątów wielokąta, osi symetrii i zbioru wartości funkcji kwadratowej, rozwiązywania nierówności kwadratowych, przesuwania wykresów, monotoniczności funkcji liniowej, wzorów dla sześcianu i pola całkowitego graniastosłupa, znaków funkcji trygonometrycznych kąta rozwartego. Pełna lista, sprawdzona z treścią karty, jest w sekcji „Czego nie ma na karcie” na tej stronie.
Źródło: Karta wzorów CKE (PDF)
Prosty. Według komunikatu CKE kalkulator prosty „jest to kalkulator, który umożliwia wykonywanie tylko dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia, ewentualnie obliczanie procentów lub pierwiastków kwadratowych z liczb”. Kalkulator naukowy dotyczy fizyki i chemii w Formule 2023.
Na egzamin w Formule 2023 — z 2023 r. (plik EM2023, podlinkowany na tej stronie i na stronie Informatorów F2023). Karta z 2015 r. jest przeznaczona do egzaminu w Formule 2015 i wciąż wisi wysoko w wynikach wyszukiwania; ma inny układ i inne numery stron.
Źródło: Informatory F2023 (karta EM2023); Karty wzorów F2015 (CKE)
Dla osób niewidomych CKE udostępnia kartę w piśmie Braille’a (plik ZIP na stronie Informatorów). Komunikat o dostosowaniach na 2027 r. nie wymienia osobnej karty wzorów dla osób z dysleksją ani dyskalkulią — dla tych zdających dostosowanie na maturze z matematyki na poziomie podstawowym to m.in. szczegółowe zasady oceniania rozwiązań zadań otwartych.
Źródło: Karta w piśmie Braille’a (ZIP, CKE); Komunikat o dostosowaniach 2027
Karta pomaga tylko wtedy, gdy wiesz, gdzie co jest. Rozwiązuj zadania maturalne z każdego działu z wyjaśnieniami krok po kroku, a przed egzaminem napisz pełny arkusz z czasem i oceną według kryteriów CKE.
Sprawdzono z cke.gov.pl: 20.10.2026
Wybierz, które kategorie plików cookies akceptujesz. Zgodę możesz zmienić w dowolnym momencie.
Sesja, bezpieczeństwo, podstawowa funkcjonalność (logowanie, koszyk subskrypcji, zabezpieczenia reCAPTCHA). Bez nich serwis nie działa.
Google Analytics 4 — anonimowe statystyki użycia serwisu. Pomaga nam poprawiać aplikację na podstawie tego, które funkcje są faktycznie używane.
Google Ads — remarketing i pomiar skuteczności reklam. Dzięki temu możemy pokazywać Ci trafniejsze reklamy i finansować rozwój darmowej wersji.
Zapamiętywanie preferencji (motyw ciemny/jasny, wybrane przedmioty, ustawienia sesji).
Dopasowywanie treści do Twoich zainteresowań (rekomendacje pytań, spersonalizowane przypomnienia o nauce).