Mitologia Parandowskiego — sprawdzian z lektury i zadania maturalne 2027

Sprawdzian z lektury „Mitologia”: co musisz mieć w głowie

Na sprawdzianie z „Mitologii” nauczyciel pyta konkretnie: jak powstał róg obfitości, co było w posagu Pandory, czym Tantal sprawdzał bogów, za co ukarano Syzyfa, dlaczego Orfeusz stracił Eurydykę, przed czym Dedal ostrzegał Ikara, jak zginął Ajgeus, kto ostrzegał Trojan przed drewnianym koniem i jak Penelopa zwodziła zalotników. Ta strona zbiera takie fakty z odesłaniem do rozdziału książki, krótkie cytaty sprawdzone w tekście Parandowskiego i pytania z naszego banku.

Kolejność rozdziałów części pierwszej (Grecja), od wiadomości wstępnych do tułaczki Odyseusza. Mity nie układają się w jedną fabułę: to porządek książki, a w nim kolejność wydarzeń wewnątrz każdej opowieści. Jeśli na sprawdzianie pada pytanie „co wydarzyło się po…”, ta lista to odpowiedź.

Kto jest kim

Dzeus	Syn Kronosa i Rei, uratowany przed połknięciem i wychowany na Krecie. Władca nieba, rzuca piorunami, opiekuje się gośćmi i przysięgą (Filemon i Baucis). Porywczy, ma wiele romansów, ale w sporach bogów ma ostatnie słowo.
Prometeusz	Tytan, który ulepił człowieka, wykradł dla niego ogień i nauczył go liczb, pisma, żeglugi i leczenia. Za oszustwo przy ofierze i za pomoc ludziom Dzeus przykuł go do skały Kaukazu, gdzie orzeł wyjada mu odrastającą wątrobę.
Epimeteusz i Pandora	Pandora, dar wszystkich bogów, dostaje w posagu glinianą beczkę. Epimeteusz, „wstecz myślący” brat Prometeusza, żeni się z nią mimo ostrzeżeń, a ona namawia go do otwarcia beczki.
Deukalion i Pyrra	Pobożni staruszkowie, syn Prometeusza i córka Epimeteusza. W czółnie przetrwali potop i osiedli na Parnasie; odnowili ludzkość, rzucając za siebie kamienie, czyli kości matki ziemi.
Demeter i Persefona	Bogini urodzaju szuka porwanej córki po całej ziemi i w żałobie wstrzymuje plony. Persefona, żona Hadesa, spędza z nim co roku trzy miesiące; jej powrót to wiosna.
Hades	Władca podziemia, rzadko pojawia się na ziemi, ma czapkę czyniącą niewidzialnym. Porywa Persefonę, oddaje Orfeuszowi Eurydykę pod warunkiem, że ten się nie obejrzy. Później nazywany Plutonem, rozdawcą bogactw.
Orfeusz i Eurydyka	Śpiewak z Tracji i jego żona, nimfa, która ginie od ukąszenia żmii, uciekając przed Aristajosem. Orfeusz schodzi po nią do podziemia, ogląda się tuż przed wyjściem i traci ją na zawsze. Zabijają go menady; jego głowa powtarza imię Eurydyki.
Alkestis	Żona tesalskiego króla Admetosa. Jako jedyna zgadza się umrzeć za męża, gdy odmawiają jego starzy rodzice. Herakles wyrywa ją Tanatosowi przy grobie i przyprowadza do domu.
Syzyf	Król i założyciel Koryntu, ulubieniec bogów, który wygadał ludziom sekret Dzeusa. Uwięził Tanatosa, a potem wymknął się z Hadesu. W końcu musi w podziemiu wtaczać głaz, który zawsze spada spod szczytu.
Tantalos	Król, którego bogowie zapraszali na Olimp. Kradł nektar i ambrozję, a w końcu podał bogom pieczeń z syna Pelopsa, by sprawdzić, czy są bogami. W Tartarze stoi w wodzie pod drzewem z owocami, które mu umykają; nad nim wisi skała.
Niobe	Córka Tantalosa, żona Amfiona, matka siedmiu synów i siedmiu córek. Uważała, że ludzie powinni czcić ją, a nie Latonę, matkę dwojga. Apollo i Artemida zabili jej dzieci, a ona zamieniła się w płaczący kamień.
Herakles	Syn Dzeusa i Alkmeny, siłacz prześladowany przez Herę. Za zabicie w szale żony i dzieci wykonał dwanaście prac u tchórzliwego Eurysteusa. Zginął od koszuli nasączonej krwią Nessosa; z płonącego stosu wzięto go na Olimp, gdzie dostał za żonę Hebę.
Tezeusz	Syn Ajgeusa, najsłynniejszy bohater ateński. Pokonał zbójców w drodze do Aten i Minotaura na Krecie, porzucił Ariadnę na Naksos i zapomniał zmienić żagiel, przez co ojciec rzucił się do morza. Zjednoczył Attykę.
Ariadna	Córka Minosa. Dała Tezeuszowi kłębek nici, dzięki któremu wyszedł z labiryntu, i odpłynęła z nim. Porzucona na Naksos, została żoną Dionizosa; jej wieniec świeci jako gwiazdozbiór.
Dedal i Ikar	Dedal, ateński artysta i wynalazca, zbudował labirynt i nie mógł wyjechać z Krety. Zrobił skrzydła z piór sklejonych woskiem. Ikar wzbił się za wysoko, wosk stopniał i chłopiec spadł do morza nazwanego Ikaryjskim.
Edyp	Syn Lajosa i Jokasty, porzucony z przekłutymi stopami, stąd imię: „człowiek o spuchniętych nogach”. Nieświadomie zabija ojca i żeni się z matką. Gdy Tejrezjasz ujawnia prawdę, wykłuwa sobie oczy i umiera w Kolonos pod Atenami.
Antygona	Córka Edypa; razem z siostrą prowadziła niewidomego ojca. Wbrew rozkazowi Kreona sama pochowała brata Polinejkesa i za karę została zamurowana żywcem.
Midas	Król, któremu Apollo dał ośle uszy za to, że w zawodach głosował za Marsjasem. Za gościnę okazaną Sylenowi dostał od Dionizosa złoty dotyk; od daru uwolniła go kąpiel w rzece Paktolos.
Narcyz i Faeton	Narcyz, obojętny na nimfy, zakochał się we własnym odbiciu i umarł z tęsknoty; na grobie wyrósł kwiat. Faeton, syn Heliosa, wymógł na ojcu przysięgę i powoził wozem słońca, aż Dzeus strącił go piorunem.
Parys i Helena	Parys, syn Priama, porzucony w górach i wykarmiony przez niedźwiedzicę, w sądzie na górze Ida daje jabłko Afrodycie i porywa Helenę, żonę Menelaosa. Helena po upadku Troi godzi się z mężem.
Achilles i Hektor	Achilles, syn Peleusa i Tetydy, odporny na broń poza piętą; ukrywany wśród córek Likomedesa, wydany przez Odyseusza. Zabija Hektora, najdzielniejszego z Trojan, i wlecze jego ciało, a potem oddaje je Priamowi. Ginie od strzały Parysa.
Odyseusz i Penelopa	Król Itaki, autor podstępu z koniem, wraca do domu po dwudziestu latach. Penelopa przez około dwa lata zwodzi zalotników, prując nocą szatę pośmiertną dla teścia, którą szyje w dzień.

Dzeus

Syn Kronosa i Rei, uratowany przed połknięciem i wychowany na Krecie. Władca nieba, rzuca piorunami, opiekuje się gośćmi i przysięgą (Filemon i Baucis). Porywczy, ma wiele romansów, ale w sporach bogów ma ostatnie słowo.

Prometeusz

Tytan, który ulepił człowieka, wykradł dla niego ogień i nauczył go liczb, pisma, żeglugi i leczenia. Za oszustwo przy ofierze i za pomoc ludziom Dzeus przykuł go do skały Kaukazu, gdzie orzeł wyjada mu odrastającą wątrobę.

Epimeteusz i Pandora

Pandora, dar wszystkich bogów, dostaje w posagu glinianą beczkę. Epimeteusz, „wstecz myślący” brat Prometeusza, żeni się z nią mimo ostrzeżeń, a ona namawia go do otwarcia beczki.

Deukalion i Pyrra

Pobożni staruszkowie, syn Prometeusza i córka Epimeteusza. W czółnie przetrwali potop i osiedli na Parnasie; odnowili ludzkość, rzucając za siebie kamienie, czyli kości matki ziemi.

Demeter i Persefona

Bogini urodzaju szuka porwanej córki po całej ziemi i w żałobie wstrzymuje plony. Persefona, żona Hadesa, spędza z nim co roku trzy miesiące; jej powrót to wiosna.

Hades

Władca podziemia, rzadko pojawia się na ziemi, ma czapkę czyniącą niewidzialnym. Porywa Persefonę, oddaje Orfeuszowi Eurydykę pod warunkiem, że ten się nie obejrzy. Później nazywany Plutonem, rozdawcą bogactw.

Orfeusz i Eurydyka

Śpiewak z Tracji i jego żona, nimfa, która ginie od ukąszenia żmii, uciekając przed Aristajosem. Orfeusz schodzi po nią do podziemia, ogląda się tuż przed wyjściem i traci ją na zawsze. Zabijają go menady; jego głowa powtarza imię Eurydyki.

Alkestis

Żona tesalskiego króla Admetosa. Jako jedyna zgadza się umrzeć za męża, gdy odmawiają jego starzy rodzice. Herakles wyrywa ją Tanatosowi przy grobie i przyprowadza do domu.

Syzyf

Król i założyciel Koryntu, ulubieniec bogów, który wygadał ludziom sekret Dzeusa. Uwięził Tanatosa, a potem wymknął się z Hadesu. W końcu musi w podziemiu wtaczać głaz, który zawsze spada spod szczytu.

Tantalos

Król, którego bogowie zapraszali na Olimp. Kradł nektar i ambrozję, a w końcu podał bogom pieczeń z syna Pelopsa, by sprawdzić, czy są bogami. W Tartarze stoi w wodzie pod drzewem z owocami, które mu umykają; nad nim wisi skała.

Niobe

Córka Tantalosa, żona Amfiona, matka siedmiu synów i siedmiu córek. Uważała, że ludzie powinni czcić ją, a nie Latonę, matkę dwojga. Apollo i Artemida zabili jej dzieci, a ona zamieniła się w płaczący kamień.

Herakles

Syn Dzeusa i Alkmeny, siłacz prześladowany przez Herę. Za zabicie w szale żony i dzieci wykonał dwanaście prac u tchórzliwego Eurysteusa. Zginął od koszuli nasączonej krwią Nessosa; z płonącego stosu wzięto go na Olimp, gdzie dostał za żonę Hebę.

Tezeusz

Syn Ajgeusa, najsłynniejszy bohater ateński. Pokonał zbójców w drodze do Aten i Minotaura na Krecie, porzucił Ariadnę na Naksos i zapomniał zmienić żagiel, przez co ojciec rzucił się do morza. Zjednoczył Attykę.

Ariadna

Córka Minosa. Dała Tezeuszowi kłębek nici, dzięki któremu wyszedł z labiryntu, i odpłynęła z nim. Porzucona na Naksos, została żoną Dionizosa; jej wieniec świeci jako gwiazdozbiór.

Dedal i Ikar

Dedal, ateński artysta i wynalazca, zbudował labirynt i nie mógł wyjechać z Krety. Zrobił skrzydła z piór sklejonych woskiem. Ikar wzbił się za wysoko, wosk stopniał i chłopiec spadł do morza nazwanego Ikaryjskim.

Edyp

Syn Lajosa i Jokasty, porzucony z przekłutymi stopami, stąd imię: „człowiek o spuchniętych nogach”. Nieświadomie zabija ojca i żeni się z matką. Gdy Tejrezjasz ujawnia prawdę, wykłuwa sobie oczy i umiera w Kolonos pod Atenami.

Antygona

Córka Edypa; razem z siostrą prowadziła niewidomego ojca. Wbrew rozkazowi Kreona sama pochowała brata Polinejkesa i za karę została zamurowana żywcem.

Midas

Król, któremu Apollo dał ośle uszy za to, że w zawodach głosował za Marsjasem. Za gościnę okazaną Sylenowi dostał od Dionizosa złoty dotyk; od daru uwolniła go kąpiel w rzece Paktolos.

Narcyz i Faeton

Narcyz, obojętny na nimfy, zakochał się we własnym odbiciu i umarł z tęsknoty; na grobie wyrósł kwiat. Faeton, syn Heliosa, wymógł na ojcu przysięgę i powoził wozem słońca, aż Dzeus strącił go piorunem.

Parys i Helena

Parys, syn Priama, porzucony w górach i wykarmiony przez niedźwiedzicę, w sądzie na górze Ida daje jabłko Afrodycie i porywa Helenę, żonę Menelaosa. Helena po upadku Troi godzi się z mężem.

Achilles i Hektor

Achilles, syn Peleusa i Tetydy, odporny na broń poza piętą; ukrywany wśród córek Likomedesa, wydany przez Odyseusza. Zabija Hektora, najdzielniejszego z Trojan, i wlecze jego ciało, a potem oddaje je Priamowi. Ginie od strzały Parysa.

Odyseusz i Penelopa

Król Itaki, autor podstępu z koniem, wraca do domu po dwudziestu latach. Penelopa przez około dwa lata zwodzi zalotników, prując nocą szatę pośmiertną dla teścia, którą szyje w dzień.

Sceny, o które pytają, z cytatem z tekstu

Każdy cytat jest dosłownym fragmentem utworu (Jan Parandowski, „Mitologia”, wydanie Puls Publications, Londyn 1992). Możesz go użyć w odpowiedzi otwartej albo w rozprawce.

Narodziny świata

Prometeusz i dar ognia

Ludzie Prometeusza byli słabi i bezradni wobec przyrody. Tytan przynosi im ogień, uczy liczb, pisma, oswajania koni, żeglugi, leczenia i wróżenia. Za to i za oszustwo przy podziale wołu Dzeus każe przykuć go do skały Kaukazu. Narrator nazywa go bogiem, „który cierpiał przez miłość dla ludzi”.

Prometeusz w człowieku rozbudził ducha i dał mu moc panowania nad światem.
narrator

Dlaczego to pada na sprawdzianie: Pytania o dary Prometeusza i o sens jego kary; to główny przykład do pytania jawnego o poświęcenie w imię wyższych wartości.

Narodziny świata

Deukalion i Pyrra

Za zbrodnię Lykaona bogowie zsyłają potop. Po dziewięciu dniach czółno staruszków osiada na Parnasie. Wyrocznia każe im rzucać za siebie kości matki. Pyrra się oburza, Deukalion rozumie, że chodzi o kamienie, kości ziemi. Z kamieni Deukaliona powstają mężczyźni, z kamieni Pyrry kobiety.

Dlaczego to pada na sprawdzianie: Nauczyciel pyta, jak odczytano wyrocznię, a w bankach często pada porównanie z biblijnym potopem Noego.

Bogowie ziemscy

Demeter szuka córki

Persefona zrywa cudowny kwiat i porywa ją Hades. Demeter przez dziewięć dni szuka jej z pochodnią, służy w Eleuzis jako stara niania, w żałobie wstrzymuje urodzaje. Dzeus każe oddać córkę, ale Persefona zjadła ziarenka granatu i co roku na trzy miesiące wraca do podziemia.

Dlaczego to pada na sprawdzianie: Pytanie o to, jak Grecy tłumaczyli pory roku, i o obraz matczynej rozpaczy.

Królestwo piekieł

Orfeusz w podziemiu

Po śmierci Eurydyki Orfeusz schodzi do Hadesu z samą lutnią. Charon przewozi go za darmo, Kerberos nie szczeka, a władca podziemia wysłuchuje jego pieśni. Hades oddaje Eurydykę pod warunkiem, że Orfeusz nie obejrzy się za siebie. Tuż przed wyjściem ogląda się i Hermes zatrzymuje ją na zawsze.

Erynie, nieubłagane, okrutne, bezlitosne Erynie płakały!
narrator

Dlaczego to pada na sprawdzianie: Główny przykład do pytania jawnego „Miłość silniejsza niż śmierć” i do pytań o potęgę sztuki.

Bóstwa doli i spraw ludzkich

Alkestis

Apollo uzyskuje od bogów podziemnych obietnicę, że Admetos nie umrze, jeśli ktoś umrze za niego. Rodzice króla odmawiają, służba też. Zgadza się młoda żona, Alkestis; ona gaśnie, on zdrowieje. Herakles, ugoszczony w domu żałoby, dowiaduje się prawdy, dopada Tanatosa przy grobie i odbiera mu zmarłą.

Dlaczego to pada na sprawdzianie: Pasuje do dwóch pytań jawnych naraz: poświęcenie za kogoś i miłość silniejsza niż śmierć.

Legendy korynckie

Kara Syzyfa

Syzyf wygadał ludziom sekret Dzeusa. Gdy przyszedł po niego Tanatos, król go uwięził i ludzie przestali umierać. Potem kazał żonie nie grzebać swego ciała, wyprosił u Plutona powrót na ziemię i nie wrócił. W końcu Tanatos zabrał go do podziemi, gdzie musi wtaczać głaz na stromą górę.

Już jest Syzyf bliski celu i zawsze coś mu kamień z rąk wyrywa
narrator

Dlaczego to pada na sprawdzianie: Pytania o winę Syzyfa (gadatliwość, podstępy) i o znaczenie „pracy syzyfowej”.

Legendy tebańskie

Niobe

Matka czternaściorga dzieci pyszni się, że ludzie powinni czcić ją, a nie Latonę. Apollo i Artemida strzałami zabijają wszystkie jej dzieci. Niobe wraca do rodzinnego Sipylos i siedzi na górze, aż bogowie zamieniają ją w kamień, z którego płyną łzy. Zasadę, za którą została ukarana, Parandowski podaje w rozdziale o Nemezis.

Kto się wynosi ponad innych, dufny w swe siły i powodzenie
narrator (rozdział o Nemezis)

Dlaczego to pada na sprawdzianie: Pytanie jawne o winę i karę: Niobe, Tantalos i Syzyf to trzy najczęstsze przykłady; to zdanie tłumaczy, czym jest greckie przekroczenie miary.

Legendy kreteńskie

Dedal i Ikar

Minos nie pozwala Dedalowi opuścić Krety, bo ten zna tajemnice państwa. Dedal robi skrzydła z piór sklejonych woskiem i przed lotem uczy syna, żeby nie leciał ani za wysoko, ani za nisko. Ikar, zachwycony, wzbija się coraz wyżej, wosk topnieje i chłopiec spada.

Pamiętaj, synu, żebyś zawsze latał środkiem, między morzem a niebem.
Dedal

Dlaczego to pada na sprawdzianie: Pytania o przestrogę ojca i o umiar; z tego mitu pochodzi nazwa Morza Ikaryjskiego.

Legendy tebańskie

Edyp i Antygona

Edyp, uciekając przed przepowiednią, zabija w wąwozie Lajosa i żeni się z Jokastą. Tejrezjasz długo milczy, zanim wyjawi prawdę. Jokasta się wiesza, Edyp oślepia się i odchodzi z córkami. Po wojnie braci Kreon zakazuje pogrzebu Polinejkesa, a Antygona grzebie go własnymi rękami.

biały kwiat lilii wyrosły ze skrwawionej ziemi tebańskiej
narrator o Antygonie

Dlaczego to pada na sprawdzianie: Pytania o los Edypa i o metaforę, którą Parandowski określa Antygonę; to też przykład do pytania o poświęcenie.

Tułaczka Odyseusza

Polifem i powrót na Itakę

Odyseusz mówi cyklopowi, że nazywa się Nikt, upija go, wypala mu oko i ucieka pod brzuchami baranów. Odpływając, chwali się prawdziwym imieniem, a Polifem prosi ojca, Posejdona, o zemstę: Odyseusz ma wrócić późno, sam i w nędzy. Tak się dzieje. Po dwudziestu latach, w przebraniu żebraka, napina łuk i zabija zalotników.

Dlaczego to pada na sprawdzianie: Pytania o podstęp, o błąd bohatera i o wierność Penelopy; dzieje Odyseusza zamykają część grecką.

Liczby, które trzeba pamiętać

12 prac Heraklesa

Lew nemejski, hydra lernejska, łania ceryntyjska, dzik erymantejski, stajnia Augiasza, ptaki stymfalijskie, byk kreteński, klacze Diomedesa, pas Hipolity, woły Gerionesa, jabłka Hesperyd, Kerberos. Wszystkie na rozkaz Eurysteusa, jako pokuta za zabicie żony i dzieci.

7 + 7 dzieci Niobe

Siedmiu synów i siedem córek, wobec dwojga dzieci Latony (Apollina i Artemidy). Wszyscy zginęli od ich strzał.

3 miesiące

Tyle co roku Persefona spędza u Hadesa, bo zjadła kilka ziarenek granatu. Demeter szukała jej wcześniej dziewięć dni i dziewięć nocy.

7 dziewcząt i 7 chłopców

Doroczny haracz Aten dla Minotaura. Tezeusz płynie z nim na Kretę; ojciec daje mu czerwony żagiel na znak szczęśliwego powrotu, a Tezeusz wraca pod czarnym.

50 córek Danaosa

Danaidy w noc poślubną zabiły mężów, synów Ajgiptosa. W Tartarze nabierają sitami wodę do beczki bez dna.

10 lat wojny

Tyle trwała wojna Dzeusa z tytanami, i tyle wojna trojańska: wróżba Kalchasa z węża i dziewięciu wróbli zapowiedziała zwycięstwo w dziesiątym roku.

20 lat bez Itaki

Tyle Odyseusz był z dala od Penelopy. Z tego rok u Kirke i osiem lat u Kalipso. Na turnieju łuczniczym grot musi przejść przez dwanaście toporów.

1 + 9 lat kary

Bóg, który złamał przysięgę na wody Styksu, leży rok bez tchnienia, a potem przez dziewięć lat jest na wygnaniu.

Jak wyglądają pytania: 49 zadań z „Mitologii” Parandowskiego w banku

17 otwartych, 12 zamkniętych, 6 typu prawda/fałsz, 5 dopasowań, 4 teksty z lukami, 3 zadania do uzupełnienia i 2 rozprawki. Kilka pytań dotyczy części II (Rzym: Janus, westalki, Romulus i Remus), której matura nie obejmuje. Pytania losują się z tej puli, więc dwie sesje z rzędu nie są takie same. Poniżej dosłowne polecenia z banku, bez odpowiedzi.

FAQ — Mitologia

Najczęściej zadawane pytania o ten zakres

Które mity wybrać do pytań jawnych z „Mitologii”?

Poświęcenie w imię wyższych wartości: Prometeusz (ogień i wiedza dla ludzi, kara na Kaukazie), Alkestis (umiera za męża), Antygona (pogrzeb brata wbrew Kreonowi). Wina i kara: Tantalos, Syzyf, Niobe, Danaidy. Miłość silniejsza niż śmierć: Orfeusz i Eurydyka, Alkestis, Filemon i Baucis, którzy prosili, by umrzeć razem.

Co było w „puszce Pandory” według Parandowskiego?

U Parandowskiego to gliniana, szczelnie zamknięta beczka, którą Pandora dostała w posagu. Po podniesieniu wieka wyleciały z niej na świat smutki, troski, nędze i choroby. Beczkę otwiera Epimeteusz namówiony przez żonę, choć Prometeusz go ostrzegał.

Dlaczego w książce jest „Dzeus”, a nie „Zeus”?

Parandowski używa formy bliższej greckiemu brzmieniu: Dzeus, Tantalos, Ajgeus, Polinejkes. Imię rzymskie podaje w nawiasie przy nagłówku (Dzeus — Jowisz, Hera — Junona). Na sprawdzianie z tej książki możesz spotkać obie formy.

Czy na maturę trzeba znać część o Rzymie?

Pytania jawne CKE dotyczą części I, Grecji. Część II (bogowie rzymscy, Eneasz, Romulus i Remus) bywa na sprawdzianach klasowych, a kilka zadań z niej jest też w naszym banku.

Jak przećwiczyć „Mitologię” przed sprawdzianem?

Zacznij sesję z samej „Mitologii”: 10 pytań losowanych z 49 w banku, od zamkniętych o róg Amaltei czy śmierć Ajgeusa po otwarte o Prometeusza, Orfeusza i ród Tantalosa. Otwarte sprawdza AI i pokazuje, czego zabrakło w odpowiedzi. Dwie, trzy sesje wystarczą, żeby wiedzieć, których mitów nie pamiętasz.

Mitologia — zadania maturalne

Wypróbuj pytania z tematu „Mitologia"

Sprawdzian z lektury „Mitologia”: co musisz mieć w głowie

Jak zbudowana jest „Mitologia” Parandowskiego

Chronologia: 20 kroków po rozdziałach części I

Kto jest kim

Sceny, o które pytają, z cytatem z tekstu

Prometeusz i dar ognia

Deukalion i Pyrra

Demeter szuka córki

Orfeusz w podziemiu

Alkestis

Kara Syzyfa

Niobe

Dedal i Ikar

Edyp i Antygona

Polifem i powrót na Itakę

Liczby, które trzeba pamiętać

Jak wyglądają pytania: 49 zadań z „Mitologii” Parandowskiego w banku

Bogowie i początki świata

Wina i kara

Bohaterowie

Troja i Odyseusz

Tematy rozprawek z „Mitologii” Parandowskiego

Pytania jawne CKE z „Mitologii” Parandowskiego (matura ustna)

Zobacz, jak wyglądają zadania z działu „Mitologia"

Kto według Parandowskiego próbował powstrzymać Trojan przed wprowadzeniem drewnianego konia do miasta?

Wyjaśnij, na czym polegał podstęp Penelopy wobec zalotników i jaką postawę bohaterki on pokazuje.

Dopasuj związek frazeologiczny do jego znaczenia.

Rozkład 49 zadań w dziale „Mitologia" po typach

FAQ — Mitologia

Powiązane działy

Mitologia do matury 2027