Węglowodory otwierają chemię organiczną, więc sprawdzian z nich sprawdza podstawy, na których opiera się reszta kursu. Trzeba nazwać związek według IUPAC, rozpoznać szereg homologiczny po wzorze, narysować izomery i napisać równania typowych reakcji: spalania, chlorowania alkanów w świetle, addycji wodoru, bromu i chlorowodoru do alkenów, polimeryzacji, nitrowania benzenu. Często jest też zadanie doświadczalne: jak odróżnić heksan od heksenu albo co zobaczymy po wprowadzeniu etenu do wody bromowej.
Kłopot sprawia zwykle mechanizm reakcji, a nie sam zapis. Alkany ulegają substytucji rodnikowej, alkeny addycji elektrofilowej, a benzen mimo wiązań podwójnych we wzorze Kekulégo woli podstawienie. Do tego dochodzi reguła Markownikowa i izomeria cis-trans. Pięć pytań poniżej ma różne formy i rosnący poziom trudności, a pełny sprawdzian z 15 pytań losuje się w aplikacji z banku tego działu.