Działy XVIII („Związki organiczne zawierające azot”), XIX („Białka”) i XX („Cukry”) podstawy programowej. Aminy: budowa i rzędowość; porównanie z amoniakiem; aminy alifatyczne i aromatyczne (anilina); przyczyna zasadowych właściwości; reakcje z wodą, z kwasami nieorganicznymi i z kwasami karboksylowymi.
Aminokwasy i peptydy: wzór ogólny α-aminokwasów RCH(NH₂)COOH i szereg konfiguracyjny L; właściwości kwasowo-zasadowe i powstawanie jonów obojnaczych; kondensacja aminokwasów do di- i tripeptydów, wskazywanie wiązań peptydowych; hydroliza peptydów; reakcja biuretowa.
Wzory, kody i punkty izoelektryczne aminokwasów białkowych oraz stałe dysocjacji ich grup funkcyjnych są na karcie wzorów CKE.
Białka: denaturacja pod wpływem soli metali ciężkich i wysokiej temperatury, wysalanie, struktura drugorzędowa (α i β) i trzeciorzędowa (wiązania jonowe, mostki disiarczkowe, wiązania wodorowe, oddziaływania van der Waalsa), identyfikacja białek w reakcji biuretowej i ksantoproteinowej.
Cukry: podział na proste i złożone, klasyfikacja cukrów prostych według grupy funkcyjnej i liczby atomów węgla, szereg konfiguracyjny D; wzory glukozy i fruktozy w projekcji Fischera oraz wzory taflowe (Hawortha) anomerów α i β; właściwości redukujące glukozy i obecność grup hydroksylowych; odróżnianie glukozy od fruktozy; wiązanie O-glikozydowe w sacharozie, maltozie i celobiozie; wyjaśnienie, dlaczego maltoza ma właściwości redukujące, a sacharoza nie; różnice we właściwościach skrobi i celulozy.
